یاد مهر

وقتی که حسین را تو " سین " می خوانی !
در تعزیه ، روضه ی حزین می خوانی
یعنی که حماسه را غلط می فهمی
وقتی که ز کوه این چنین می خوانی

***

چون خونِ خدا ، بیا مسلمان باشیم
یا حداقل ، شبیه سلمان باشیم
مولا ، سگ آستان نمی خواهد مرد !
او کرده قیام ، تا که " انسان " باشیم

ای مرثیه خوان ! ز فهم مولا دوری
از دیدن جلوه های دریا دوری
چون لهجه ی زینبی نداری ، افسوس !
از خواندن " ما َرَایتُ ِالاّ... " دوری

***

ای مرثیه خوان ! چرا دگرگون  گفتن ؟!
از کرب و بلا ، حدیث وارون گفتن
از زینب قهرمان بیاموز ای مرد !
از کرب و بلا ، چگونه و چون گفتن

***

فریاد بزن که کربلا ماتم نیست
میراث حسین ، درد و داغ و غم نیست
جان مایه ی نهضت حسینی این ست :
"هر کس که به ظلم تن دهد ، آدم نیست"

***

ای مرثیه خوانِ اشک سیما ! بس کن
گفتی ز حسین ، جانِ مولا ، بس کن
در چشم تو کربلا کویری تشنه ست
کردی تو شهید کربلا را ! بس کن

***

ای مرثیه خوان ! ز های و هو می گویی
از رأس بریده و گلو می گویی
از داغ اسارت و تنور و گودال
پس کی ز حماسه های " او " می گویی ؟!

***

ظلم ست ، مگو تشنه ی آب ست این مرد
از فرط عطش ، به پیچ و تاب ست این مرد
این غیرت سرخ ، وارث دریاهـــاست
پیغمبر آب و آفتاب ست این مـــــــــرد

***

ای مرثیه خوان ! زبان عاشورا باش
هم قبله ی کاروان عاشورا باش
با لهجه ی سرخ عشق ، همچون زینب
بر خیز و حماسه خوان عاشورا باش

***

ای مرثیه خوان ! حسین را باور کن
امشب ز حسین ، روضه ای دیگر کن

 رضا اسماعیلی

وقتی كه اباعبدالله اين مژده را می‏ دهد كه فردا همه شهيد می‏ شوند ، قاسم با خود فكر می‏ كند كه شايد مقصود ، مردان بزرگ باشد و ما بچه‏ ها مشمول نباشيم ، يك مرتبه‏ سر را جلو آورد و عرض كرد : آيا من هم فردا كشته خواهم شد؟
حسين بن علی نگاه رقت آلودی كرد ، فرمود : پسر برادر ! من اول از تو سوالی می‏ كنم ، سوال مرا جواب بده بعد به سوال تو پاسخ می‏ دهم . عرض كرد : عموجان بفرمائيد ! فرمود : مرگ در ذائقه تو چه طعمی‏ دارد ؟ فورا گفت : عموجان ! احلی من العسل چنين مرگی در كام من از عسل‏ شيرين تر است . فرمود : بله فرزند برادر ! تو هم فردا شهيد خواهی شد اما بعد از آنكه مبتلا به يك بلای بسيار سخت و يك درد بسيار شديد می‏ شوی ، ولی اباعبدالله توضيح نداد كه اين بلا چيست . اما روز عاشورا روشن كرد كه مقصود اباعبدالله چيست . قاسم به ميدان می‏ رود . چون‏ كوچك است ، اسلحه ‏ای كه با تن او مناسب باشد ، نيست . ولی در عين حال‏ شيربچه است ، شجاعت به خرج می‏ دهد ، تا اينكه با يك ضربت كه به فرقش‏ وارد می‏ آيد از روی اسب به روی زمين می‏ افتد . حسين با نگرانی بر در خيمه‏ ايستاده ، اسبش آماده است ، لجام اسب را در دست دارد ، مثل اينكه‏ انتظار می‏ كشد ، ناگهان فرياد يا عماه در فضا پيچيد ، عمو جان من هم رفتم‏ ، مرا درياب .
مورخين نوشته‏ اند حسين مثل بازشكاری به سوی قاسم حركت كرد . كسی نفهميد با چه سرعتی بر روی اسب پريد و با چه سرعتی به سوی قاسم حركت كرد . عده‏ زيادی از لشكريان دشمن ( حدود دويست نفر ) بعد از اين كه جناب قاسم روی‏ زمين افتاد ، دور بدن اين طفل را گرفتند برای اينكه يكی از آنها سرش را از بدن جدا كند . يك مرتبه متوجه شدند كه حسين به سرعت می‏آيد ، مثل گله‏ روباهی كه شير را می‏ بيند فرار كردند  و همان فردی كه برای بريدن سر قاسم‏ پايين آمده بود ، در زير دست و پای اسبهای خودشان ، لگدمال و به درك واصل شد . آنقدر گرد و غبار بلند شده‏ بود كه كسی نفهميد قضيه از چه قرار شد . دوست و دشمن از اطراف نگران‏ هستند . تا غبارها نشست ، ديدند حسين بر بالين قاسم‏ نشسته و سر او را به دامن گرفته است . فرياد مردانه حسين را شنيدند كه‏ گفت : فرزند برادر ! چقدر بر عموی تو ناگوار است كه فرياد كنی و عمو جان بگويی و نتوانم به حال تو فايده ‏ای برسانم ، نتوانم به بالين تو بيايم و يا وقتی‏ كه به بالين تو می‏آيم كاری از دستم برنيايد . چقدر بر عموی تو اين حال‏ ناگوار است ...

حماسه حسینی شهید مطهری - جلد دوم

خیز و جامه نیلی کن ، روزگار ماتم شد
دور عاشقان آمد نوبت محرم شد
نبض جاده بیدار از بوی خون خورشیدست
کوفه رفتن مسلم گوئیا مسلّم شد
ماه خون گواه آمد جوش اشک و آه آمد
رایت سیاه آمد کربلا مجسم شد
پای خون دل وا کن دست موج پیدا کن
رو به سوی دریا کن ساحلی فراهم شد
گریه کن!گلاب افشان!گل به خاک می‌افتد
باد مهرگان آمد، قامت علی خم شد
قاسم و تپیدن‌ها، لاله و دمیدن‌ها
مجتبی و چیدن‌ها، گل دوباره خرّم شد
تشنه اضطراب آورد، آب می‌شود عباس
گو فرات، خیبر شو! مرتضی مصمم شد
خادم برادر بود از ره پرستاری
در قدم مؤخر بود، از وفا مقدم شد
نوبت حسین آمد کآورد به میدان رو
نُه فلک به جوش آمد، منقلب دو عالم شد
چرخ در خروش آمد، خاک شعله‌پوش آمد
آسمان به جوش آمد، کشته اسم اعظم شد
بر سر از غم زهرا خاک می‌کند مریم
با مصیبت خاتم تازه داغ آدم شد
گرچه عقده‌ی دل بود آبروی بی‌دل بود
کز هجوم فرصت‌ها این فغان فراهم شد

یوسفعلی میرشکاک

اين زن بزرگوار (ام البنين) در كربلا نبود ، در مدينه برايش خبر آمد كه چهار پسر تو در خدمت حسين بن علی‏ عليه السلام شهيد شدند . برای اين پسرها ندبه و گريه می‏ كرد . گاهی سر راه‏ عراق و گاهی در بقيع می‏ نشست و ندبه‏ های جانسوزی می‏ كرد . زنها هم دور او جمع می ‏شدند .
مروان حكم كه حاكم مدينه بود ، با آنهمه دشمنی و قساوت ، گاهی به آنجا می ‏آمد و می ‏ايستاد و می‏ گريست . از جمله ندبه‏ هايش اين است :
" ای زنان ، من از شما يك تقاضا دارم و آن اين است كه بعد از اين‏ مرا با لقب ام البنين نخوانيد . چون ام البنين يعنی مادر پسران ، مادر شير پسران . ديگر مرا به اين اسم نخوانيد . شما وقتی مرا به اين اسم‏ می‏ خوانيد ، به ياد فرزندان شجاعم می‏ افتم و دلم آتش می‏ گيرد . زمانی من ام‏ البنين بودم ولی اكنون ام البنين نیستم
و بعد می‏ گويد : " ای چشمی كه در كربلا بودی و آن منظره ‏ای را كه عباس من (شير بچه من ) حمله می‏ كرد ، می‏ ديدی و ديده ‏ای ! ای مردمی كه آنجا حاضر بوده ‏ايد ! برای من داستان نقل كرده‏ اند ، نمی‏دانم اين داستان راست است‏ يا نه ؟ يك خبر خيلی جانگداز به من‏ داده ‏اند ، نمی‏دانم راست است يا نه ؟ به من گفته‏ اند كه اولا دستهای پسرت‏ بريده شد . بعد در حالی كه فرزند تو دست در بدن نداشت يك مرد لعين‏ ناكس آمد و عمودی آهنين بر فرق او زد .
. وای بر من ، وای بر من كه می‏ گويند بر سر شير بچه‏ ام عمود آهنين فرود آمد .
 بعد می‏ گويد : " عباس جانم ! فرزند عزيزم ! من خودم می‏دانم كه اگر دست در بدن داشتی هيچكس جرات نزديك شدن به تو را نمی‏ كرد " .

حماسه حسینی شهید مطهری - جلد دوم

مولای ما نمونه‌ی دیگر نداشتـه اســت
اعجاز خلقت است و برابر نداشته است
وقت طواف دور حـــرم، فکــر می کنــم
این خانه بی‌دلیل ترک بر نداشته اسـت
دیدیم در غدیر که دنیـــا به جـز علــــــی
آیینـــه‌ای برای پیامبـر نداشتـــه اســـت
سوگند می خورم که نبی شهر علم بود
شهری که جزعلی در دیگر نداشته است
طوری ز چارچوب، در قلعـه کنــده اســت
انگار قلعه هیچ زمان در نداشتــه اســت
یا غیــر لافتــی صفتــی در خورش نبــود
یا جبــرئیــل واژه‌ی بهتــر نداشــتـه اسـت
چون روز روشن است که در جهل گم شده است
هر کس که ختم ناد علی بر نداشته است
ایــن شعــر اســتـــعــاره ندارد بــرای او
تقصیر من که نیست برابر نداشتـه اسـت

سید حمیدرضا برقعی

 - عید سعید غدیر بر شما دوستان و همکاران عزیز به خصوص بر ذریه ی پیامبر (ص) مبارک .

- روز دانش آموز رو به دانش آموزان عزیز کشورمون تبریک می گم .

-برای بعضیها نتونستم کامنت بذارم چون بخش نظرات پیغام می داد که امکان درج کامنت تبلیغاتی نیست !

قيصر امين پور اگر زنده بود امسال بايد تولد  پنجاه و سه سالگى‌اش را جشن مى‌گرفت، اما آن سه شنبه لعنتى قيصر را امان نداد که بماند و دهه ششم عمرش را تجربه کند. به قول خودش: مرا، به جشن تولد، فرا خوانده بودند، چرا، سر از مجلس ختم، درآورده‌ام؟ امروز قيصر ديگر در بين ما نيست و به جاى جشن، ما به عزاى او نشسته‌ايم. قيصر سال‌هاى آخر عمرش را در سکوت و خلوت مى‌گذراند و اگر چه درد پوستى داشت، اما بيشتر از دردهاى دوستى رنجيده و مکدر بود. حرمهاى داغ دلش را ديوار هم توان شنيدن نداشته است.

پنداشتم که باغ گلی  پرپر است او
دیدم که نه ...برادر من قیصر است او
هرکوچه باغ را که سرک می کشم هنوز
می بینم از تمام درختان سر است او
دیروز اگر برای شما شعر تر سرود
امروز هم بهانه ی چشم تر است او
یک عمر آبروی چمن بوده این درخت
امروز اگر خزان زده و لاغر است او
در خاک می تپد دل گرمش به یاد ما
چون آتش نهفته به خاکستر است او
اورا به آسمان بسپارش به خاک .... نه
مثل کبوتران حرم پرپر است او
گاهی زلال و نرم ...گهی تند و گاه تیز
تلفیق آب و آینه و خنجر است او
آرام آرمیده دراین حجم ترمه پوش
شاید به فکر یک غزل دیگراست او ....

سعید بیابانکی 

ضمن گرامی داشت یاد و خاطره این شاعر همیشه جاودانه،تعدادی از شعرهای او را در ادامه مطلب بخوانید

شايد شعر، اصلاً نقطه شروع نداشته باشد، بلكه خط شروع داشته باشد. و آدم موقعى بفهمد دارد شعر مى گويد كه روى خط شروع افتاده باشد. و شايد آن موقع هم نفهمد، و فقط در نقطه پايان بفهمد كه دسته گلى را كه به آب داده و يا سنگى را كه در چاه انداخته است، شعر مى گويند.

 و شايد هم شعر، نه نقطه و نه خط، بلكه حجم شروع داشته باشد. اصلاً وقتى كه نقطه، هيچ باشد خط هم مجموعه اى از حاصل جمع هيچ هاست، يعنى هيچ است. و شايد هم شعر خطى بى آغاز و انجام باشد. چون هيچ وقت نديده ايم كه شعر براى آمدن به سراغ شاعر از منشى او وقت قبلى بگيرد. شايد براى اين كه شاعران اصلاً منشى ندارند. خودشان منشى هستند. منشى خودشان، يا منشى كسى ديگر، منشى دلشان!

شعر، نه ناگهان، بلكه آنچنان آرام در را باز مى كند و آنچنان شاعر را غافلگير مى كند كه تازه بعد از رفتنش مى فهمد كه او با كفش روى فرش آمده بود و فقط جاى پاى او پيداست. اگر در شب امتحان جبر هم بيايد، شاعر بى اختيار تسليم او مى شود. نمى تواند با او ادارى برخورد كند و بگويد فردا بياييد. چون اگر رفت، معلوم نيست كه دوباره كى برگردد.

 اگر شاعران مى دانستند كه اولين شعرشان را در چه حالى و در زمانى سروده اند، هر ساله در همان حال و روز سالگرد تولد خود را جشن مى گرفتند. شاعران شايد پايان شعرهايشان را بيشتر به ياد داشته باشند تا آغازشان را. مخصوصاً آغاز اولين شعرشان را. و يا شايد براى من اين گونه باشد. چون آغاز شعر، هميشه در مه اى غليظ فرو رفته است. آغاز هر شعر مثل آغاز بشريت پر از ابهام و ايهام است.

شعر قطارى روشن است كه از عمق يك تونل تاريك و طولانى بيرون مى خزد. قسمتى از اين قطار، هميشه در تاريكى و دود و مه، پنهان است. شعر شگفتى و شكفتگى است.

آيا مى توان از يك شاخه گل محمدى خواست كه منحنى سير صعودى رايحه را در آوندها و مويرگ هايش، از غنچگى و نهفتگى تا شكفتگى رسم كند ؟اگر اين راز را از يك غنچه بپرسيم به جز لبخند چه جوابى دارد

ای موعود من ! تو را به هزار نام پاکت می خوانم
تو را در میان آسمانها و زمین و کائنات می حویم
تو را در قلبم و در خیالم می جویم ای امام مهربانی
و چشم براه حضور سبزت می مانم
تا روزی که روز ظهور باشد .

نمی از چشم های توست ، چشمه ، رود ، دریا هم
کمی از رد پای توست ، جنگــل ، کـوه ، صحـــرا هم

تـو از تـورات و انجیــــل و زبــور ، از نــور لبــریـــــزی
تو قرآنـی ، زمیـن محو شکــوهت ، آسمــان ها هم

جهان نیلی ست طوفانـی ، جهان دلمــرده ظلمانــی
تویی تو نوح،موسی هم،تویی تو خضر، عیسی هم

نوایت نغمـه ی داوود ،حسـنــت ســوره ی یوســف
مـرا ذوق شنـیــدن می کشـد ، شـوق تمـاشــا هم

تـو آن مــاهـی که در پـایــت تلاطــم می کنــد دریــا
مــن آن دریـای سـرگــردان دور افــتـــــاده از مــاهم

اســیــــر روی ماه تــو ، هــواخــــــواه نــگــــاه تـــو
نـشـسـتـه بـیـن راه تـو ، نـه تـنهـا مـن که دنیـا هـم

تـمـام روزهـــا بــی تـــو شــده روز مــبـــــادا ، نــه
کـه مـی گـریــد بـه حال و روز مـا ، روز مـبـــادا هم

هـمـه امـروزهــا مثـل غــروب جـمـعــه دلـگـیــرند
که بـی تـو تـیــره و تلـخ است چون دیروز فردا هم

جـهـانی را کـه پـژواک صدایــت را نـمـی خـواهـــد
نمی خواهم نمی خواهم نمی خواهم نمی خواهم

سیدمحمدجواد شرافت

                عید اضحی رسم و آئین خلیل است. عید قربان مبارک.
             زندگی‌تان به زیبایی گلستان ابراهیم و پاكی چشمه زمزم

کسی مسیر خدا را به من نشان بدهد
دل سیاه مرا دست آسمان بدهد

درون پیله ی سر در گمی اسیرم آه...
کسی برای پریدن به من توان بدهد

به دشت خیره شدم تا مگر که قاصدکی
نشانه ای به من از یار مهربان بدهد

وکاش طعم غزل های ناسروده ی من
بهار شعر مرا شور ناگهان بدهد!

هزار بیت به وصفش قصیده می خوانم
اگر که بغض گلوگیر من امان بدهد

من از حکایت آشفتگی پرم اما
کجاست او که مرا جرات بیان بدهد؟

همیشه منتظرم تا عزیز خوش خبری
خبر ز آمدن او دوان دوان بدهد

چه سرد مرده ام اینجا...کجاست دستی که
به بند بند وجودم دوباره جان بدهد؟

سید محمد بابامیری

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به حافظ ، غزلسرای بزرگ و از خداوندان شعر و ادب پارسی است . وی حدود سال ۷۲۶ هجری قمری در شیراز متولد شد. علوم و فنون را در محفل درس استادان زمان فراگرفت و در علوم ادبی عصر پایه‌ای رفیع یافت . خاصه در علوم فقهی و الهی غور و تأمل بسیار کرد و قرآن را با چهارده روایت مختلف از بر داشت. گوته دانشمند بزرگ و شاعر و سخنور مشهور آلمانی دیوان شرقی خود را به نام او و با کسب الهام از افکار وی تدوین کرد . دیوان اشعار او شامل غزلیات ، چند قصیده ، چند مثنوی ، قطعات و رباعیات است. وی به سال ۷۹۲ هجری قمری در شیراز درگذشت. آرامگاه او در حافظیه شیراز زیارتگاه صاحبنظران و عاشقان شعر و ادب پارسی است.

به لبخند آئینه ای تشنه ام
به آغوش بی کینه ای تشنه ام
بیا تا به لبخند عادت کنیم
به این راز پیوند عادت کنیم
بیا عشق را پاسداری کنیم
بیا در دل آئینه کاری کنیم
بیا سبز باشیم ، مثل امید
بیا صبح باشیم ، صبح سپید
بیا پاک باشیم ، مثل نسیم
بیا ابر باشیم ، ابر کریم
بیا ساده مثل چکاوک شویم
بیا باز گردیم کودک شویم
چرا دور مانیم از اصل خویش
بیا باز گردیم تا وصل خویش

قسمتی از شعر " دکتر کاووس حسن لی "

توي اون ته ته وجود آدم بزرگها ، هنوز كودكي زندگي مي كند ، همونی که اسمش رو گذاشتند کودک درون . اگه می خواید از زندگیتون راضی باشید ، با کودک درونتون آشتی کنید ، مواظبش باشید و دوستش داشته باشید . دلم می سوزه واسه اونهایی که انگار عصا قورت دادند ، کسانی که همیشه عبوس و جدی اند و فکر می کنند اگه گاهگداری ( حتی به جا و مناسب) شوخی کنند ، ابهت شون از بین می ره و دیگه حرفشون خریدار نداره !

چند تا پیشنهاد برای کودکان دیروز !!!

امروز تا می تونید بدو بدو و شیطنت کنید ...حتی اگه تونستید از دیوار راست بالا برید پله ها رو دو تا یکی پایین و بالا برید و تو راهروها سر بخورید ! (اما مواظب باشید با مغز روی زمین نیاید !) سر به سر همکاراتون بذارید و باهاشون کل کل کنید ... زنگ در خونه ها رو بزنید و فرار کنید !

امروز روز جهانی کودک است و بهانه ای برای ورود به دنیای سبز و روشن و سراسر عشق کودکان. امیدوارم لحظه لحظه ی زندگی کودکان سرزمینمان لبریز از عشق و محبت باشد و کودکان به معنای واقعی کودکی کنند .

روز جهانی کودک بر همه ی کودکان به ویژه بر کودکان کار مبارک

بعضی از بچه ها خیلی زود بزرگ می شن و حسرت خیلی چیزا به دلشون می مونه ... به قول کریستین بوبن : بدبختی مانند ثروت از نسلی به نسل بعد به ارث می رسد ... این بچه ها هم ، بدبختی رو از پدر و مادرهاشون به ارث می برند ...گاهی وقتها فکر می کنم بعضی از حیوونها از بعضی آدمها خوشبخت ترند !

 پنج اکتبر از سوی یونسکو روز معلم نامیده شده است. در چهل و چهارمین اجلاس وزرای آموزش و پرورش که در سال ۱۹۹۴ در شهر ژنو برگزار شد دبیر کل وقت، فدریکو مایور پیشنهاد داد که مجمع روزی را به نام روز معلم تصویب و نامگذاری کند و از آنجا بود که با مصوبه مجمع که متشکل از ۷۰ وزیر، ۲۷ معاون وزیر و ۳۸ ناظر از ۱۳۵ کشور جهان بودند روز جهانی معلم در تقویم همه کشورها ثبت گردید.
سرپرست هیأت ایران در این مجمع به عهده دکتر محمدعلی نجفی وزیر اسبق بود. متأسفانه بر اساس آخرین آمارهای یونسکو یک سوم از جمعیت ۶۰ میلیونی معلمان جهان زیر خط فقر زندگی می کنند. به نظر میرسد وزرای بعدی آموزش و پرورش کشورمان این روز را در تقویم های خود یادداشت نکرده اند و اساسا هیچگونه ارزش و اهمیتی برای این روز بین المللی قائل نمی باشند تا آنجا که حافظه یاری می کند و با توجه به سوابق موجود فقط در مهرماه سال ۱۳۸۳ وزارت آموزش و پرورش با صدور اطلاعیه ای از واحدهای آموزشی خواست که با برپایی مراسم ویژه روز جهانی معلم را گرامی دارند.
 آنچه مسلم است چنانچه همه روزهای سال هم به نام روز معلم نامگذاری شود باز هم نمی توان حق مطلب را در مورد این عزیزان ادا کرد. به امید روزی که جهان فاقد معلم غمگین و دردمند باشد . منبع : اینجا 

...به امید روزی که تشکیلات صنفی فرهنگیان به صورت متحد و یکپارچه در سراسر دنیا بتوانند با هم ارتباط متقابل داشته باشند و از تجربیات یکدیگر در جهت ارتقای سطح آموزش و پرورش استفاده نمایند، تا آن روز رسالت معلمان روشنگری و روشن نگهداشتن مشعل فرهنگ تعلیم و تربیت می باشد تا نسل های آینده از حق خویش آگاه باشند و ساز و کار دفاع بدون هزینه از حق خود را بیاموزند و تجربه کنند.  منبع : اینجا

ضمن تبریک این روز به همه معلمان باید گفت: به‌رغم همه تلاش‌هایی که صورت گرفته، فارغ از ملی یا جهانی بودن روز معلم، روز‌های مــــــــعلم چه 5اکتبر جهانی و12اردیبهشت ملی، نتوانسته‌اند تــــــــوجه دولت‌ها و جامعه را به مشکلات حرفه و شغل معلمی‌ در ایران آن‌گونه که باید و شاید معطوف بدارند.
 کماکان معلــــــمان در تصمیم‌گیری‌ها و تغییرات پی درپی که در نظام آموزشی ایجاد می‌شود مشارکت داده نمی‌شوند، نگاه از بالا به حرفه معلمی‌تغییر نکرده است، دشــواری‌ها و تنگنا‌های معیشتی موجب شده تا معلمان به جای این‌که در انــــدیشه تدوین طرح درس‌های خلاقانه و فراگیری روش‌های نوین تدریس و به‌روزرسانی دانش و افزایش مهارت‌های معلمی‌خود باشند، به فکر تامین هزینه‌های زندگی و گشودن گرهی از گره‌های زندگی روزمره هســــتند و شاید قبل از کم‌توجهی وزیران آموزش و پرورش به روز جهانی معلم، این دشواری‌های زندگی معلمان است که روز جهانی معلم را برای معلم ایرانی خاموش و سرد و ساکت کرده است. منبع : اینجا

ناگهان آیینه حیران شد، گمان کردم تویی
ماه پشت ابر پنهان شد، گمان کردم تویی
ردپایی تازه از پشت صنوبرها گذشت ...
چشم آهوها هراسان شد، گمان کردم تویی
ای نسیم بی‌قرار روزهای عاشقی
هر کجا زلفی پریشان شد، گمان کردم تویی
سایة زلف کسی چون ابر بر دوزخ گذشت
آتشی دیگر گلستان شد، گمان کردم تویی
باد پیراهن کشید از دست گل‌ها ناگهان
عطر نیلوفر فراوان شد، گمان کردم تویی
چون گلی در باغ، پیراهن دریدم در غمت
غنچه‌ای سر در گریبان شد، گمان کردم تویی
کشته‌ای در پای خود دیدی یقین کردی منم
سایه‌ای بر خاک مهمان شد، گمان کردم تویی

فاضل نظری

" مهرنوش محتشمی"

روز به نیمه رسیده بود. سایه ها کوتاه شده بود و جایی نبود برای آرمیدن و دوری از تیزی آفتاب ظهر. در بازار زرکوبان قونیه صدایی نبود مگر صدای کوبیدن بر زر... صلاح الدین پیر بر در حجره اش نشسته بود. گروهی از اهل حق از میان بازار می گذشتند. صلاح الدین زرکوب از دور مولایش را دید که به سمت حجره او پیش می آید و عده کثیری همراهش هستند. آرام نشست و محو تماشای مولانا و مریدان شد... صدای بازار زرکوبان در گوش مولانا می پیچید ... تق تق تتق تق ... تق تق تتق تق...
مولانا زمزمه کرد : حق حق انا الحق... حق حق انا الحق... و باز زرکوبان می کوبیدند: تق تق تتق تق... مولانا به ناگاه ایستاد... دست ها را بالا برد... پای راستش را کمی بالا آورد و روی پای دیگرش چرخی زد. سرش را به سوی آسمان برد... بلند گفت: حق حق انا الحق... یاران از مراد خویش پیروی کردند... هر یک چرخی می زدند و می گفتند: حق... مولانا می چرخید... می ایستاد... پای می کوفت و دوباره می چرخید... می رقصید...
جماعت بازار مات و مبهوت نظاره گر شدند. زرکوبان از کوبیدن بازایستادند... صلاح الدین زرکوب به کارگران دستور داد: بکوبید... ملالی از خراب شدن زرها نیست... بکوبید تا آن هنگام که مولانا با صدای کوبیدن شما می رقصد... کارگران صلاح الدین کوبیدند...
تق تق تتق تق
مولانا عرق می ریخت... می خواند با صدای بلند: حق حق انا الحق... هین سخن تازه بگو ... تا دو جهان تازه شود...مریدی دف بدست گرفت و نواخت... صلاح الدین از زمین برخاست . به میان یاران رفت و رقص را آغاز کرد. مولانا می چرخید. صلاح الدین می چرخید. بازار می چرخید و صدای حی الله از دهانها بیرون می ریخت... پایکوبی ادامه داشت و صدای زرکوبان بازار قونیه همراه نوای دف، سماع کنندگان را به شور وا می داشت. سماع تا غروب ادامه یافت. مولانا و صلاح الدین و دیگر مریدان سرمست از سماع ِ راست، راه خروج بازار را پیش گرفتند. زرکوبان ماندند و زرهای پاره و سکوت...

منبع : اینجا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.

دکترم گفته مریض است؛ دلش را ببرد
گره بر پنجره فولادِ خراسان بزند...

(مسعود کرمی)

کسي که اندوهي از دل مؤمن بزدايد، الله تعالي در روز قيامت اندوه را از دل او برطرف نمايد.               "امام رضا علیه السلام"

درختان صف به صف، شکوه جاودانه آمدنت را به تماشا ایستاده اند و آبشارها، قد کشیده اند زلالی و سرفرازی نگاهت را. جاده ها، شوق رسیدنت را، سراسیمه دویده اند. بوی تو وزیدن گرفت و تمام گردنه ها به سمت مدینه چرخیدند. تمام دشت ها پیراهن گل به تن کردند.
یا غریب الغربا! شور آمدنت، چه رستاخیزی بر انگیخته در چهار گوشه عالم! پلک که وا می کنی، تمام شادی ها متولد می شوند با تو، خوشبختی و رستگاری همیشگی است. نزول جاودانه مهربانی ات، بر شوره زار غربت و تنهایی زمین، خجسته باد."خدیجه پنجی"

اشعار مرتبط با میلاد امام رضا علیه السلام را در ادامه ی مطلب بخوانید .

پاييز می رسد که مرا مبتلا کند
با رنگ های تازه مرا آشنا کند
خش خش... صدای پای خزان است، يک نفر
در را به روی حضرت پاييز وا کند

علیرضا بدیع

 فرا رسیدن ماه مهر و مهربانی مبارک

پاييز بوي مدرسه مي‌دهد، بوي كيف و كتاب نو و مدادهايي كه تا به حال تراش‌ نخورده‌اند.پاييز بوي مدرسه مي‌دهد، بوي كلاس‌هايي رنگ‌شده، نيمكت‌هايي تازه و تخته‌سياهي كه اول سال حسابي سياه بود و هنوز هيچ تكه گچي ردي روي آن باقي نگذاشته بود.
پاييز بوي مدرسه مي‌دهد، بوي آدم‌هاي جديدي كه قرار است 9 ماه تمام همكلاسي‌اشان باشي. آدم‌هايي كه بعدها مثل حياط وسط آن چهارديواري بزرگ دست‌نيافتني مي‌شوند.
پاييز بوي مدرسه مي‌دهد؛ هم براي كودكان و نوجواناني كه اين روزها از اين مغازه به آن مغازه مي‌روند تا خود را براي روز اول مهر آماده كنند و چه براي پيرمردهايي كه روزهاي آخر تابستان را روي نيمكت‌هاي توي پارك يا سكوهاي جلوي خانه سپري مي‌كنند.
پاييز بوي مدرسه مي‌دهد، چه فرقي مي‌كند كه اين مدرسه در خاطرات سال‌هاي سال پيش ما جا‌مانده باشد و غباري از زمان، چهره آدم‌هاي توي آن را تار كرده باشد.
پاييز بوي مدرسه مي‌دهد، حتي اگر آن قدر بزرگ شده باشي كه ديگر چهار‌ديواري دور حياط مدرسه مانع هميشگي‌ات باشد، براي ورود به حياطي كه زنگ‌هاي ورزش معناي ديگري داشت.
پاييز بوي مدرسه مي‌دهد، حتي اگر معلم‌هاي دوران ابتدايي‌ات حالا زير خروارها خاك خفته باشند و همبازي‌هاي شاداب دوران كودكي‌‌ات هر كدام گوشه‌اي افتاده باشند و روزهاي مانده را شماره كنند.
پاييز بوي مدرسه مي‌دهد و همين مهم است، اين روز اول مهر كودكان قد و نيم قد را مي‌‌بيني كه با لباس يك شكل، خيابان بي‌منظره ديروز را پر از حجم زندگي كرده‌اند . همين مهم است كه صداي سروصداي بچه‌ها را از حياط مدرسه ته كوچه مي‌شنوي و با صداي ضربه خوردن به توپ فوتبال در دل زمان سفر مي‌كني و روياهاي روزهاي رفته را مرور مي‌كني، روزهايي كه مثل امروز نبودند، روزهايي كه پرواز يك بادبادك مي‌بردت از بام‌هاي سحرخيزي پلك تا نارنج‌ زارهاي خورشيد، روزهايي كه غم بود اما كم بود.
پاييز بوي مدرسه مي‌دهد حتي اگر مدرسه‌‌ات پشت زمان‌ها جا مانده باشد.

مهدی عظیمی - جام جم آنلاین

مدرسه ها بازشد، مدرسه هایی که در گرمای تابستان خسته و خواب آلود، زیر نور خورشید دراز کشیده بودند؛ مدرسه هایی که سه ماه در انتظاربودند؛ مدرسه های که حالا با لبخندهایی درخشان چشم به آمدن بچه ها دوخته اند؛ مدرسه هایی که حالا پر از سر و صدا و شادی اند. مدرسه ها دیگر از تنهایی در آمده اند. مدرسه ها حالا یک عالم دوست دارند. یک عالم دوست کوچک و بزرگ.
مدرسه، خانه ای پر از کتاب، پر از دفتر، پر از کلمات، پر از تخته سیاه، گچ، معلم، خاطره، دانش. مدرسه و درختان گوشه d حیاط آن، همان جا که پاتوق زنگ های تفریح است، همان جا که دل ها دور هم جمع می شوند، کلمه ها را بر زبان می آورند تا روزی خاطره شوند.
هر روز، اول مهر است و هر روز، آغاز پاییز و هر روز آغاز آموختن، می خواهیم بیاموزیم. چشم به دهان معلم دوخته ایم تا بگوید و ما با جان و دل گوش کنیم و برای ابد در زندگی مان به یاد داشته باشیم.
کلاس اول، کلاس دوم . . . . یکی یکی بالا آمدیم و آموختیم. یکی یکی مِهرها را پشت سر گذاشتیم، یکی یکی کلمه ها را بوسیدیم، یکی یکی در جمله ها نفس کشیدیم. صدای کلمات در گوش ماست؛ کلماتی که بهار می شود و از شکوفه های خود همه جا را عطرآگین می سازد. بهارها می آیند؛ بهارهایی که از مهر متولد شده اند؛ بهارهایی که نفس های سبزشان همه جا ما را دنبال خود می کشانند. بهار در بهار، مهر در مهر .
دفترت را بازکن. بوی کاغذ، بوی درخت به مشام می رسد. آغاز نوشتن است، آغاز خواندن است. به نام او شروع کن، به نام زیبایی های او. مهر است و آفتاب پاییزی دل را پر کرده است. خیابانی که به مدرسه می رسد، کوچه هایی که به مدرسه می رسد، چراغانی شده است، با آفتاب پاییزی. فرشته ها بال های زیبایشان را زیر پای بچه ها فرش کرده اند. راه مدرسه چقدر لطیف است. انگار پا روی ابرها می گذاری، پا روی جاده ای که تو را به سوی نور می برد، نوری که در دل همه آدم های خوب دنیاست، نوری که دست ما را می گیرد و می برد به کوچه های آسمان، به سوی چشمه های زلال عشق، به سوی تمام خوبی ها.
مدرسه، کتاب، کلاس، هم کلاسی، . . . چه واژه های زیبایی، همه مرا تا تو می رساند، تا دوست داشتن تو، تویی که این همه زیبایی را آفریده ای. دوستت دارم و دوست دارم بیشتر بشناسمت. دوست دارم بیشتر با تو آشنا شوم. مدرسه جایی است که می توانم تو را بیشتر بشناسمت. پس مدرسه را خیلی دوست دارم.
معلم با آن لبخند دلنشین، کلمه ها را مهمان دل هایمان می سازد و تخته سیاه، خاطرات سبز درختان را برایمان تعریف می کند و پنجره ی کلاس، چشمانمان را با پرواز کبوتران حیاط مدرسه، آشنا می سازد.
معلم تمام آنچه را که از سوی پنجره است، برای مان می گوید. می گوید تا بتوانیم از پنجره ی آگاهی ببینیم آن سوی جهان را، آن سوی زندگی را.
مهر است. کتاب را باز کن. بوی گل بلند می شود، بوی باران، بوی تبسم دریا، بوی نسیم خنک. کتاب را بازکن. کتاب را بازکن. آفتاب پاییزی و صدای خنده ی بچه ها همه جا را پر کرده است. باز زنگ تفریح است. باز هم شادی این سو و آن سو حیاط می دود. چه زیباست این لحظه ها. چه زیباست تفریح پس از خواندن و نوشتن. چه زیباست دست در دست هم کلاسی ها، تمام لحظه های مدرسه را نفس کشیدن "، نفس کشیدن و جایی دردفتر خاطرات ثبت کردن. دفتر خاطرات مدرسه را باز کن و بنویس : باز هم مهر، باز هم مهربانی، باز هم بهار.

محدثه رضایی

منبع : اینجا

فصل مهر ، فصل رويش جوانه های اميد، فصل خواندن و نوشتن، از راه رسيد، فصل مهر ، فصل آشنايی با خدا، فصل خوشه چينی ستاره ها، فصل همكلاسيهای ديروز و هم نيمكتی های امروز، از راه رسيد.
امروز زنگ آگاهی به صدا در می آيد و پرچم دانش برافراشته می شود، درب گلستان معرفت گشوده می شود و صدای جنب و جوش و شور و هياهوی بچه ها، فضای مدرسه را پر می كند.
ياسمن ها از قصّه های ديروز می گويند و معلمين درس امروز می دهند و كبوتران وجود را به پرواز در می آورند، تا به دانش آموزان درس خوب زيستن را بياموزند.
و سخنی با تو دارم اي معلم، آن گاه كه بر گوهر وجود، آيه ی مهر مي نشانی ... نور در گلدان انديشه ام می نگاری ... جوهر وجود را با آيات الهی به شفافيت شبنم دل مي نمايی ... صف‍حه ی سفيد ذهنم را با كلامت قلم مي زنی ... در گوشم آهنگ مهر مي خوانی ... دستانم را با ساختن بنای زندگی آشنا مي سازی .... با نگاهت شالوده ی وجودم را شكل مي دهی و بر رسايی ها و نارسايی هايش صيقل مي كشی.
اي معلم ! اي كه پا جای پای انبياء گذاشته ای تا درس چگونه زيستن را به ما بياموزی، امروز فرشتگان مامورند، به حمد و ثنای تو كه برترين شغل را پذيرا شدی تا بهترين خدمت را به بشريت بنمايی... آن گاه كه كلامی مي آموزی و آن گاه كه حرفه ای ياد مي دهی و آن گاه كه استعدادهايم را پرورش مي دهی تا آن چنان كه شايسته است زندگی نمايم و آن گاه كه مرا متوجه ی كمال خالقم در آفرينش مي نمايی .                                    
من همه ی آن لحظات را مديون تو هستم كه چون فرشته ی آسمانی در خلقت زمينی، تجلی بخش راه انبيائی و سراينده ی غزل هستی بخش آموختن ، برای زندگی نمودن بهتری .
و تو اي زيبای بوستان خرد، از مهر انديشه ات و سبزی وجود ، پر طراوت تر از هميشه ، وجودم را طراوت مي بخشی تا من نيز با پرورش استعداد و انديشه ام و بالا بردن قابليتها و ظرفيتهای خويش، خردمندانه نقش آفرين زندگی شوم، كه خداوند هستی بخش بدان منظور مرا سرشته و من امروز به شكرانه ی اين همه نعمت ، خداوند بزرگ را سپاس بيكران مي گذارم كه آيات مهرش را در وجودی چون انسان به وديعت گذاشت تا انسانيت را در وادی امتحان، به عرصه ی ظهور رساند.

در جهانی خالی از رؤیا،

                    کودکان 

                    یادآورِ پروانه و رنگین کمان هستند...

سیدعلی میرافضلی

آن شب زمين هواي بهشتي دوباره داشت
آغوش آسمان به بغل ماهپاره داشت

چشمان ابر روي زمين را گرفته بود
هر قطره با خودش سبدي پرستاره داشت

دست ملک قصیده ای از نور می نوشت
واژه به واژه حرف غزل استعاره داشت

باز عطر سيب و بوي بهار و شميم ياس
بر بارش دوباره كوثر اشاره داشت

اين بار حق به دامن موسي عطا نمود
آن كوثري كه بال ملك گاهواره داشت

اين سيب سرخ سيب بهشت پيمبر است
اين دختر يگانه موسي بن جعفر است

محمد بیابانی

روزهـای گـرم تـابـستـان گـذشـت                     بوی شرجی بوی نخلستان گذشت
هـم طبـیعت جـامه اش رنـگین شده                 هم هوای شهر عطرآگیـن شـده
فـصـل زیـبـای دگـر آغـاز شــد                           مدرسـه بـا شادمانی بـاز شـد
کـودکـان در شـور و حـالِ مـدرسـه                    دفترِ مـشـق و حـساب و هندسه
روزهـای خـاطـرات خـوب و نـاب                        بـا خریـد دفتر و کیف و کتـاب
تـا کـه دیدم شـور و حال کـودکـان                     خـاطراتم زنده شد در این زمان
خـاطـرات   کــودکـی در دفـتــرم                       شـعـرهـای کـودکانـه در ســرم
مـشـق و امـلا هـمـچنـان در یـادِ ما                   پـایِ تـخـته لحظه های شادِ  مـا
جـدولِ ضـربـی که مـا آمـوختـیـم                      در حـسـابِ زنـدگـی انـدوخـتـیـم
نـیـمـکت چـوبـی کـنـارِ پـنـجـره                         مشقِ و املایی سراسر خاطره
گرچـه جایِ  مـا هـمـیشه تنـگ بـود                  همکلاسی یک دل و یک رنگ بود
شـادمـان بـودیـم از شـادی  هـم                      فارغ از سود و زیان و بیش و کم
لحـظه های تلـخ و شـیریـن داشـتیم                روزهای شاد و غمگـین داشـتیـم
از مـعلّـم درس هـا آمـوخـتـیـم                         تـا چراغ معرفـت افـروخـتیـم
درس او مـهـر و صـفـا و سـادگـی                     در کلامـش پـاکـی و  آزادگـی
زنـگِ انـشا شـور و حـالـی داشـتـیم                 واژه ها را زنده می پـنـداشتـیـم
واژه هـای مـا لـطـیـف و سـاده بـود                  جمله ها در ذهنِ ما آماده بـود
صـحـبتِ مـا بـی ریـا و رنـگ بـود                       شعرهامان شاد وخوش آهنگ یود
انـدک انـدک کـودکـی پـایـان رسـید                   آن صفـا و سادگـی شـد نـاپـدیـد
حـسـرتِ آن روزهــا هـمــراه مـا                       حسرت آن قلب های بـی ریـا
یـاد بـاد آن روزگــاران  یـاد بـاد                           کلبه ی احـساسِ ما آبـاد باد

منبع : اینجا

عباس محمدی

فصل مهر فصل شکوفه ریزان گلبرگهای گل سرخ زندگی عالمانه و فرهیختگی برای همه جویندگان علم و دانش است
فصل مهر فصل تندیس استمرار پایداری و استقامت برای جویندگی است .
چه شعف انگیز است نم نم بارش قطرات علم و دانش و طراوت نسیم روح انگیز  آن برای شکفتن غنچه های اندیشه ی انسانهای به انتظار نشسته در پگاه میلاد فصل علم و دانش.
چه زیباست فرارسیدن این فصل نورانی و حیات بخش که از گذشته های دور ، نیاکان ما با آمدنش ردای مباهات به تن می کردند و با نگاهی سرشار از مهربانی به انتظار آمدنش اشک شوق جاری می کردند .
زدودن غبار ظلمت و جهل ، رویش غنچه های علم و دانش، گام نهادن در سرزمین نور ، گسترانیدن سفره های موفقیت ، در سر آغازی فصل مهر است .
بیائیم برای فصل شکفتن حقایق که فصل مهر سر آغازی برای آن است سر تعظیم فرود آورده و بر مهربانیهای آن لبخند و بردستان پر مهر او بوسه های تکریم زنیم تا شاهد شکوفائی ایرانی عزیز و سرافراز باشیم .
شکوفائی سر سبز فصل علم و دانش بر همه ی اصحاب فرهیخته و دانش پروران مبارک  .

منتخبی ست از این نوشتار

منبع : اینجا

بارالها! به سوی تو آمده ام تا دریابی ام، در این بی سر و سامانْ بازار دنیا. به سوی تو آمده ام تا از تو مدد جویم؛ یاری طلبم و بخواهم که مرا به خود وانگذاری؛ که من پوچم بی تو!
اکنون که در آستانه شروع ماه مهر هستیم و سال علم آموزی جدیدی پیش روست، از تو می خواهم مرا یاری کنی تا در مسیری گام بردارم که مروّج علم و آیین تو باشم.
یاری ام کن تا همواره در آموختن، حریص باشم و در ترویج آموخته هایم، سخی.
یاری ام ده تا بیاموزم آنچه را تو می پسندی و دوری جویم از آنچه ناپسند توست.
کمکم کن قلم که در دست می گیرم، به یاد تو باشم و آنچه می نگارم، مورد رضای تو باشد. بر صفحه تاریک دلم با قلم الهی ات نقشی بزن که تا زنده ام، به اینکه موجودی مفید فایده در هستی بی پایانت بوده ام، به خود ببالم.
در این ماه مهر، از مهر بی کران خویش باز هم به من ببخش و این آغازِ دوباره را برایم آغازی مبارک رقم بزن.
به لطف و کرمت، یا ارحم الراحمین!

 منصوره نرگسی

باز می آید صدای مدرسه
بانگ شادی هوی و های مدرسه
مرغ دل پر می زند از اشتیاق
در هوای با صفای مدرسه
زنگ تفریح است و خوش پیچیده است
عطر بازی در فضای مدرسه
بوی مهر و مهربانی می دهد
ماه مهر و ابتدای مدرسه
از میان خاطرات کودکی
می روم تا جای جای مدرسه
ناظم مدرسه می گوید : سلام
بچه های با وفای مدرسه
جایتان در قلب ما ، خوش آمدید
پایتان بر چشمهای مدرسه

ایرج خالصی

    مهر آمد و دوباره گلستان سبز عشق
    با عطر ياد و خاطره هايش چه ديدنيست
    آهنگ پاك زمزمه غنچه هاي ناز
    از لابه لاي وسعت سبزش شنيدنيست
    مهر آمد و تبسمي از جنس نوبهار
    روي لبان پاك و لطيف بنفشه هاست
    گلبوته هاي شادي و شور و نشاط و عشق
    دسته گلي ست آبي و در دست بچه هاست
    مهر آمد و طلوع نجيب و بهاريش
    در جاي جاي دفتر دل سبز و ماندنيست
    شعر بلند خاطره هاي بهار شوق
    در روزهاي آبي و بي كينه خواندنيست
    مهر آمد و نويد شكفتن, و يك حضور
    دل ها همه به پاكي برگ شقايق است
    مي گفت باغبان كه بدانيد قدر آن
    چون بهترين و سبزترين دقايق است
    در گلْسِتان سبز پر از عطر ياس عشق
    آيينه هاي عشق و صفا روبروي ماست
    مهر آمد و درين تپش قلب زندگي
    پرواز تا شكفته شدن آرزوي ماست

مریم حیدرزاده

دلم برای پاکی دفتر نقاشی و گم شدن در آن خورشید همیشه خندان، آسمان همیشه آبی، زمین همیشه سبز و کوه های همیشه قهوه ای  ...
دلم برای خط کشی کنار دفتر مشق با خودکار مشکی و قرمز، برای پاک‌کن های جوهری و تراش های فلزی، برای گونیا و نقاله و پرگار و جامدادی ...
دلم برای تخته پاک‌کن و گچ های رنگی کنار تخته ،برای اولین زنگ مدرسه، برای واکسن اول دبستان ، برای سر صف ایستادن ها ، برای قرآن های اول صبح و خواندن سرود ایران اول هفته ...
دلم برای مبصر شدن، برای خوبها و بدها ، دلم برای ضربدر و ستاره ...
دلم برای ترس از سوال معلم، کارت صد آفرین ، بیست داخل دفتر با خودکار قرمز و جا کتابی زیر میزها، جا نگذاشتن کتاب و دفتر...
دلم برای لیوان‌های آبی که فلوت داشت ...
دلم برای زنگ تفریح، برای عمو زنجیر باف بازی کردن ها، برای لی‌لی کردن ...
دلم برای دعا کردن برای نیامدن معلم، برای اردو رفتن ، برای تمرین های حل نکرده و اضطراب آن ...
دلم برای روزنامه دیواری درست کردن برای تزئین کلاس ، برای دوستی هایی که قد عرض حیاط مدرسه بود، برای خنده های معلم و عصبانیتش برای کارنامه ، نمره انضباط، برای مهر قبول خرداد ...
دلم برای خودم، دلم برای دغدغه و آرزو هایم، دلم برای صمیمیت سیال کودکی ام تنگ شده ...
نمی دانم کدام روز در پشت کدام حصار بلند، کودکی ام را جا گذاشتم کسی آن سوی حصار نیست کودکی ام را دوباره به طرفم پرتاب کند؟

منبع : سایت تبیان

نخستین روز درس ، اولين روز مهر است. اولين روز مهرورزي است. روز آفتاب، روز شكفتن احساس ، روز زمزمه و لبخند، روز آشنايي دانش آموزان با كتاب، معلم ، درس و دنياي تازه است. آفتاب اولين روز مهر طلوع مي كند. مهر آن قدر بوي بهار مي دهد كه در پاييز بودن آن، به ياد نمي آيد. مهر فصلِ خشكيدن و زرد شدن و ريختن نيست. آغاز روييدن كتاب بر ساقه دست هاست. مهرتان پيروز و مهر ورزي تان هميشگي باد.
پس از نزديك به صد روز فاصله، اينك دلنشين ترين آهنگ زندگي ـ زنگ مدرسه ـ به فصل فاصله ها پايان مي دهد و خاطره انگيزترين دوران زندگي ، دوباره آغاز مي شود. كودكان به پياده روهاي خزان زده و پوشيده از برگ پائيز، بهارانه ترين لبخندها و بازي هاي كودكانه را مي بخشند. عطر روييدني دوباره ، دور دستِ صميميِ روستاها تا گستره پر هياهوي شهرها را پر مي كند. دست مهربان شما پدران و مادران ، دست هايي را كه فرداساز و آينده پردازند، از جويبار خانه به درياي مواّج مدرسه مي سپارند. صبح روز اوّل مهر ، بر همه شما دانش آموزان مبارك باد.
خواب تابستاني ميز و نيمكت هاي چوبي شكسته مي شود و در شلوغي ديدارِ هم شاگردي هاي سالِ قبل جان مي گيرد، سكوت حياط مدرسه در هياهوي دانش آموزانِ خوشحال، مي شكند. دوست هاي قديمي، حلقه دوستي را بازتر مي كنند و دوستان جديد را به جمع خود فرا مي خوانند. روز آغاز دوستي ها و صميمت هاي پاك بر شما ثمره هاي باغ زندگي مبارك باد.

منبع : اینجا

نويسنده: صديقه توانا

• اوّل مهر، آغاز مهرباني و مهرورزي، بر شما دانش آموزان مبارك باد.

•آغاز مهر و طنین دوباره ی زنگ مدرسه و نسیم خوش تعلیم‌ و تربیت بر همه ی دانش‌آموزان و معلمان  پرتلاش ، مهربان و مهرپرور مبارک باد .

•اول مهر شروع بهار تعلیم و تربیت مبارک باد.

•آغاز ماه مهر، ماه شکوفایی علم و دانش مبارک باد.

•آغاز فصل رويش بر جوانه های اميد مبارك باد

•زنگ اوّل مهر، زنگ بيداري براي حركت به سوي فرداهاي روشن است.

•اوّل مهر، روز مهرانگيز بازگشايي مدرسه ها و آغاز سال تحصيلي، بر شما دانش آموزان مبارك باد.

•آغاز سال تحصیلی، آغاز سفر در مسیر دانستن و فهمیدن، بر دانش آموزان عزیز مبارک!

•فرارسیدن تابش خورشید علم بر سرزمین دل ها مبارک باد.

•اول مهر، روز طلوع دوباره صبح دانش بر سحرخیزان و دلدادگان عرصه علم مبارک باد.

•طلوع دوباره خورشید دانش بر اهالی دانشْ دوست تهنیت باد.

•اول مهر، روز بذرافشانی دانه های علم و بصیرت مبارک باد.

•تولد دوباره مدرسه و کتاب نظم و انضباط بر همه جویندگان علم و دانش مبارک باد.

•اول مهر، آغاز زنگ دانایی بر پیشه وران کسوت خرد مبارک باد.

•فرا رسیدن دوباره عطر پرواز در فضای علم و دانش مبارک باد.

•فصل پاییز و پیوند شاخه تعلیم و تربیت بر پیچک زندگی مبارک باد.

•اول مهر، روز خانه تکانی و زدودن گرد و غبار جهل و جهالت مبارک باد.

•در فصل پاییز، میوه بوستان درخت عمر بر شاخه علم به بار می نشیند.

•فرا رسیدن ماه مهر و مهربانی مبارک.

•ماه مهر، فصل رويش و شكوفايي دانایی ، بر تمامي معلّمان و دانش آموزان ايران زمين  تهنيت باد. شور سرمستي دانايي و توانايي گواراي وجودتان !

•آغاز سال تحصیلی نو را که سرآغاز رویش و طراوت در بوستان عشق و محبت است به تمامی همکاران ارجمند و  فرهیخته و دانش آموزان جویای دانش و معرفت تبریک می گوییم و از خداوند منان برای تمامی عزیزان توفیق روز افزون همراه با شکوفایی و سربلندی مسئلت داریم.

•شروع مهر سرآغاز بهار مهربانی و دوستی مبارک باد

معاون آموزش ابتدايي وزير آموزش و پرورش گفت: «جشن شكوفه‌هاي» كلاس اولي‌ها امسال 29 شهريور ماه برگزار مي‌شود.
فاطمه قربان در گفت‌وگو با ايسنا، گفت: از سال‌هاي گذشته اولين روز حضور دانش آموزان اول ابتدايي در مدارس با عنوان جشن شكوفه‌ها در سراسر كشور برگزار مي‌شود و امسال با توجه به اينكه شنبه اولين روز آغاز سال تحصيلي 91-92 است، جشن شكوفه‌هاي امسال روز چهارشنبه 29 شهريور ماه برگزار خواهد شد.
وي افزود: در سال تحصيلي جديد يك ميليون و 250 هزار دانش آموز وارد كلاس اول ابتدايي مي‌شوند.
معاون آموزش ابتدايي وزير آموزش و پرورش با بيان اينكه در سال تحصيلي جديد شش ميليون و 800 هزار دانش آموز در مقطع ابتدايي تحصيل خواهند كرد، گفت: از اين تعداد يك ميليون و 80 هزار دانش آموز براي نخستين بار وارد مقطع پايه ششم ابتدايي شده و نظام آموزشي جديد را آغاز خواهند كرد.
قربان خاطر نشان كرد: آموزش و پرورش در راستاي اجراي برنامه‌هاي سند تحول بنيادين نگاه ويژه‌اي را به مقطع ابتدايي دارد و در اين راستا سال تحصيلي جديد با آمادگي كامل براي اجراي ساختار 3ـ 3ـ 6 آغاز مي‌شود.

 باز آمد بوی ماه مدرسه
 بوی بازی های راه مدرسه

بوی ماه مهر ماه مهربان
بوی خورشید پگاه مدرسه

از میان کوچه های خستگی
 می گریزم در پناه مدرسه

باز می بینم ز شوق بچه ها
 اشتیاقی در نگاه مدرسه

زنگ تفریح و هیاهوی نشاط
 خنده های قاه قاه مدرسه

باز بوی باغ را خواهم شنید
 از سرود صبحگاه مدرسه

روز اول لاله ای خواهم کشید
سرخ بر تخته سیاه مدرسه

قیصر امین پور

دانلود سرود باز آمد بوی ماه مدرسه

لینک دانلود مال اینجاست .

مدرسه ها وا شده، همهمه برپا شده
با حضور بچه ها مدرسه زیبا شده
چه شادی و چه شوری، چه جشنی و سروری
چه ماه قرص مهری، چه پرتوی چه نوری
مدرسه ها وا شده، همهمه برپا شده
با حضور بچه ها مدرسه زیبا شده
کتاب و کیف و دفتر، دست دختر و پسر
همه سوی مدرسه، هم قدم و همسفر
مدرسه سنگر ماست، تفنگ ما قلمهاست
با جهل می ستیزیم، اسلام یاور ماست
مدرسه ها وا شده، همهمه برپا شده
با حضور بچه ها مدرسه زیبا شده

دانلود سرود مدرسه ها وا شده

لینک دانلود مال اینجاست

آغاز سال نو، با شادی و سرور
هم‌دوش و هم‌زبان، حرکت به سوی نور

آغاز مدرسه، فصل شکفتن است
در زنگ مدرسه، بیداری من است

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

مهر از افق دمید، فصلی دگر رسید
فصل کلاس و درس، ما را دهد نوید

شد فصل کسب علم، فصل تلاش و کار
دانش به نسل ما، می‌بخشد اعتبار

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

ای در کنار ما، آموزگار ما
چون شمع روشنی، در روزگار ما

روشن ز نور توست، کاشانه دلم
در کار من تویی، حلال مشکلم

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

فردا از آن توست، ای نسل چاره‌ساز
با یاری خدا، آینده را بساز

فردای روشن است، با وحدت کلام
از ما تو را درود، از ما تو را سلام

در دل دارم امید، بر لب دارم پیام
هم‌شاگردی سلام، هم‌شاگردی سلام

دانلود سرود همشاگردی سلام

لینک دانلود رو از اینحا برداشتم .

لینک دانلود مال اینجاست

برای آمادگی بیشتر در امتحانات توصیه های تغذیه ای زیر پیشنهاد می شود:


1. مصرف پروتئین همراه صبحانه قبل از امتحان موجب افزایش هوشیاری و تمرکز بهتر می شود، بنابراین مصرف تخم مرغ، پنیر و شیر به توان مغز کمک می کند و مصرف آنها در صبح روز امتحان به همران ترکیبات حاوی فیبر مفید می باشد.

2. مصرف کربوهیدرات های مناسب و کافی با افزایش یک ماده شیمیایی در خون به نام سروتونین باعث مهار درد، اشتها و اضطراب می شود، البته مصرف زیاد آنها در طی دوره امتحان توصیه نمی شود زیرا گلوکز به میزان زیاد منجر به کاهش قدرت یادآوری و حافظه می گردد. پس بهتر است در دوره امتحان از مصرف شکر، بیسکویت و سایر ترکیباتی که شکر زیاد دارند اجتناب کرد.

3. افرادی که آب به میزان کافی می نوشند تمرکز بیشتری در گرفتن اطلاعات و انجام فعالیت های فکری دارند، لذا توصیه می شود به میزان کافی آب بنوشید.

4. گاهی در زمان استراحت می توانید چای سبز یا چای سیاه کمرنگ بنوشید، اما نوشیدن قهوه توصیه نمی شود زیرا کافئین بالای آن می تواند موجب تضعیف سیستم ایمنی و احساس عصبانیت و سردرد شود.

5.در دوران امتحانات مصرف وعده های غذایی و میان وعده های کم حجم وکم چرب به منظور بهبود فکر اهمیت زیادی دارد .

6. برخی از انواع ماهی مثل آزاد و تن در بهبود حافظه و فعالیت های فکری موثر هستند.

7. شیر و موز به آرامش شما کمک می کند، شکلات نیز دارای اثر آرام بخشی است که می توان از آن به جای قند استفاده کرد.

8. انجام فعالیت های بدنی، استرس را کم می کند و با تنظیم جریان خون و خون رسانی به مغز، به شما آرامش می دهد.

9. رژیم غذایی پرچرب، روی تمرکز افراد اثرات منفی دارد و حافظه را ضعیف می کند.

10. نوشابه های گازدار مخل آرامش و تحریک کننده هستند.

11.متخصصان تغذیه معتقدند که استفاده از همه گروه های غذایی ( غلات، حبوبات، سبزیجات، لبنیات و گوشت ها ) به میزان متعادل و مناسب باعث بهبود سلامت جسم و ذهن می شود و کل فعالیت های جسمی و ذهنی او در حد مطلوب قرار می گیرد.

صبحانه: برای این وعده غذایی استفاده از یک لیوان شیر، یک یا دو عدد خرما، و همین طور کره و عسل یا چای و پنیر و گردو توصیه می شود، صبحانه های گرم مثل عدسی نیز توصیه می شود.

ناهار و شام: در این دو وعده غذایی سعی شود تا از غذاهای مقوی و کم حجم استفاده شود و همراه غذا سبزی و ماست نیز میل شود. غذاهای حاوی نشاسته مثل برنج، سیب زمینی و نان برای شب قبل از امتحان مناسب است چون باعث می شود بهتر بخوابید.

میان وعده های صبح و عصر نیز می تواند شامل میوه ها و مغزها باشد و به هیچ وجه از تنقلات بی فایده مثل: چیپس و پفک و ...... استفاده نشود.

منبع : اینجا

صدای بال ملایك ز دور می‌آید
مسافری مگر از شهر نور می‌آید؟

دوباره عطر مناجات با فضا آمیخت
مگر كه موسی عمران ز طور می‌آید؟

شراب ناب تبلور به شهر آوردند
تمام شهر به چشمم بلور می‌آید

به باغ از غم داغ كدام گل گفتند؟
كه آتش از دل خاك نمور می‌آید

به روی دست پر از شور شهر غیرت كیست!
كه در تجسم سرخ شعور می‌آید؟

ستاره‌ای شبی از آسمان فرو افتاد
و مژده داد كه صبح ظهور می‌آید

چقدر شانه غم‌بار شهر حوصله كرد
به شوق آن‌كه پگاه سرور می‌آید

مسافری كه شتابان به یال حادثه رفت
به بال سرخ شهادت صبور می‌آید

به زخم‌های شقایق قسم هنوز از باغ
شمیم سبز بهار حضور می‌آید

مگر پگاه ظهور سپیده نزدیك ا‌ست؟
صدای پای سواری ز دور می‌آید؟

ناصر فیض

 فرا رسیدن ماه رجب ماه ريزش باران رحمت الهي و میلاد باسعادت امام محمد باقر علیه السلام مبارک باد

 سالروز آزادسازی خرمشهر و یاد و خاطره شهدایی که در راه آزاد سازی خرمشهر آسمانی شدند گرامی باد

ملاصدرا می گوید :

خداوند بی‌نهایت است و لامكان و بی زمان
اما به قدر فهم تو كوچك می‌شود
و به قدر نیاز تو فرود می‌آید، و به قدر آرزوی تو گسترده می‌شود،
و به قدر ایمان تو كارگشا می‌شود،
و به قدر نخ پیر زنان دوزنده باریك می‌شود،
و به قدر دل امیدواران گرم می‌شود...
پــدر می‌شود یتیمان را و مادر.
برادر می‌شود محتاجان برادری را.
همسر می‌شود بی همسر ماندگان را.
طفل می‌شود عقیمان را. امید می‌شود ناامیدان را.
راه می‌شود گم‌گشتگان را. نور می‌شود در تاریكی ماندگان را.
شمشیر می‌شود رزمندگان را.
عصا می‌شود پیران را.
عشق می‌شود محتاجانِ به عشق را...
خداوند همه چیز می‌شود همه كس را. به شرط اعتقاد؛ به شرط پاكی دل؛ به شرط طهارت روح؛
به شرط پرهیز از معامله با ابلیس.
بشویید قلب‌هایتان را از هر احساس ناروا!
و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف،
و زبان‌هایتان را از هر گفتار ِناپاك،
و دست‌هایتان را از هر آلودگی در بازار...
و بپرهیزید از ناجوانمردی‌ها، ناراستی‌ها، نامردمی‌ها!
چنین كنید تا ببینید كه خداوند، چگونه بر سفره‌ی شما، با كاسه‌یی خوراك و تكه‌ای نان می‌نشیند و بر بند تاب، با كودكانتان تاب می‌خورد، و در دكان شما كفه‌های ترازویتان را میزان می‌كند و "در كوچه‌های خلوت شب با شما آواز می‌خواند"...
مگر از زندگی چه می‌خواهید،
كه در خدایی خدا یافت نمی‌شود، كه به شیطان پناه می‌برید؟
كه در عشق یافت نمی‌شود، كه به نفرت پناه می‌برید؟
كه در سلامت یافت نمی‌شود كه به خلاف پناه می‌برید؟
قلب‌هایتان را از حقارت كینه تهی كنید و با عظمت عشق پر كنید.
زیرا كه عشق چون عقاب است. بالا می‌پرد و دور... بی اعتنا به حقیران ِ در روح.
كینه چون لاشخور و كركس است. كوتاه می‌پرد و سنگین. جز مردار به هیچ چیز نمی‌اندیشد.
بـرای عاشق، ناب ترین، شور است و زندگی و نشاط.
برای لاشخور،خوبترین،جسدی ست متلاشی ...

حکیم ابوالفتح عمر بن ابراهیم الخیامی مشهور به خیام فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی در سال 439 هجری قمری در نیشابور زاده شد . وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت . وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب هایی به هر دو زبان دارد . از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله رساله فی شرح ما اشکل من مصادرات کتاب اقلیدس ، رساله فی الاحتیال لمعرفه مقداری الذهب و الفضه فی جسم مرکب منهما و لوازم الامکنه را می توان نام برد . وی به سال 526 هجری قمری درگذشت . رباعیات او شهرت جهانی دارد .

هرگز دل من ز علم محروم نشد
کم ماند ز اسرار که معلوم نشد
هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز
معلومم شد که هیچ معلوم نشد
***
اي بس که نباشيم و جهان خواهد بود
ني نام زما و ني‌نشان خواهد بود
زين پيش نبوديم و نبد هيچ خلـل
زين پس چو نباشيم همان خواهد بود
***

افسوس که نامه جوانی طی شد
وان تازه بهار زندگانی دی شد
حالی كه ورا نام جوانی گفتند
معلوم نشد كه او كی آمد كی شد
***

چندين غم مال و حسرت دنيا چيست؟
هرگز ديدي كسي كه جاويد بزيست؟
اين چند نفس در تن تو عاريتي ست
با عاريتي عاريتي بايد زيست
***
اجرام که ساکنان این ایوانند
اسباب تردد خردمندانند
هان تاسر رشته خرد گم نکنی
کانان که مدبرند سرگردانند
***
ای چرخ فلک خرابی از کینه تست
بیدادگری شیوه دیرینه تست
ای خاک اگر سینه تو بشکافند
بس گوهر قیمتی که در سینه تست

***

هنگام  سپیده  دم  خـروس   سحری
دانی که چرا همی کند   نوحـه گری
یعنی  که   نمودند  در  آیـینه  صبح
کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زاده ۳۲۹ ه‍.ق ، ۳۱۹ ه‍.خ - درگذشت پیش از ۴۱۱ ه‍.ق ، ۳۹۷ ه‍.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سراینده شاهنامه حماسه ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سراینده پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته شده و ستوده شده است. شاهنامه فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.

ندانی که ایران نشسـت منســــت  
جهان سر به سر زیر دست ِ منست
هنــــر نزد  ایرانیـــان است و بـــس 
نـدادنــد شـیــــــر ژیــان را بــه کس
همــه یکدلاننــــد یــزدان شنـــــاس
بـه   نیکـی  ندارنـد  از  بـد   هـراس
دریـغ است ایــران که ویـران شــود
کنــــــام پلنــگان  و شیــران شــود
 چـــو ایـــران نباشــد تـن من مـبـاد
در این بوم و بــر زنده یک تن مبـــاد
همـه روی یکســر به جـنگ  آوریــم
جهــــــان بر بـد اندیـش تنــــگ آوریم
همه سر به سر تن به کشتن دهیم 
به از آن که کشور به دشمن دهیم
چنیــن گفــت موبــــد که مرد بنــــام
بـه از زنـده دشمـن بر او  شاد  کام
اگر کُشــت خواهــد  تو را روزگـــار
چــه نیکــو تـر از مـرگ در کـــار زار

اول اردیبهشت ماه ، سالروز بزرگداشت شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی و سال روز درگذشت ملک الشعرای بهار، اقبال لاهوری و سهراب سپهری گرامی باد .

1- سعدی :

مشرف الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسنده بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. تخلص او “سعدی” است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. وی احتمالاً بین سالهای ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسه نظامیه بغداد رفت و به تحصیل ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به تألیف شاهکارهای خود دست یازید. وی در سال ۶۵۵ سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال ۶۵۶ گلستان را تألیف کرد. علاوه بر اینها قصاید ، غزلیات ، قطعات ، ترجیع بند ، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی جمع کرده‌اند. وی بین سالهای ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری در شیراز درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.

در آن نــفس کـه بـــميرم در آرزوی تـــو باشـم
بدان امــيد دهـم جـان که خـاک کوی تو باشم
به وقـت صبح قـيامــت کـه سـر ز خـاک بر آرم
به گفتگوی تو خيزم به جـست و جوی تو باشم
به مـجمـعی که در آيـند شاهــدان دو عـــالـم
نظر به ســـوی تـــو دارم غــــلام روی تو باشم
حـديـث روضـــه نــگـويــم گـل بـهـشت نبـــويم
جمـال حـــور نـــجويـــم دوان به سوی تو باشم
بـه خـوابگاه عـدم گر هــزار ســـال بخــســبم
به خواب عافـيت آن گه بــه بوی مـوی تو باشم
مـی بهــشت نـنـوشم ز جـام سـاقي رضــوان
مرا به باده چه حاجت که مسـت بوی تو باشم
هــزار باديـه ســـهل اســت با وجــود تــو رفتن
اگر خــلاف کــنــم ســــعديا بـه سـوی تو باشم

2- سهراب سپهری :

سهراب سپهری ( ۱۵ مهر ۱۳۰۷ در کاشان - ۱ اردیبهشت ۱۳۵۹ در تهران) شاعر و نقاش ایرانی بود. او از مهم‌ترین شاعران معاصر ایران است و شعرهایش به زبان‌های بسیاری از جمله انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شده است. سهراب سپهری در غروب ۱ اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در بیمارستان پارس تهران به علت ابتلا به بیماری سرطان خون درگذشت. صحن امامزاده سلطان‌علی روستای مشهد اردهال واقع در اطراف کاشان میزبان ابدی سهراب گردید

من در این تاریکی
فکر یک بره روشن هستم
که بیاید علف خستگی‌ام را بچرد.
من در این تاریکی
امتداد تر بازوهایم را
زیر بارانی می‌بینم
که دعاهای نخستین بشر را تر کرد.
من در این تاریکی
درگشودم به چمن‌های قدیم،
به طلایی‌هایی، که به دیوار اساطیر تماشا کردیم.
من در این تاریکی
ریشه‌ها را دیدم
و برای بته نورس مرگ، آب را معنی کردم.

3- ملک الشعرای بهار :

محمد تقی بهار ملقب به ملک الشعرای بهار شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. وی در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک الشعرای صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر “ادیب نیشابوری” رفت. بعد از فوت پدر، ملک الشعرای دربار مظفرالدین شاه شد. وی شش دوره نماینده مجلس شد و سالها استاد دوره دکتری ادبیات دانشسرای عالی و دانشکده ادبیات بود. به علت پیوستن به مشروطه‌طلبان و آزادی‌خواهان چند بار تبعید و زندانی شد که سالهای زندان و تبعید از پربهره‌ترین سالهای زندگی ادبی وی بوده است. بهار در روز دوم اردیبهشت ۱۳۳۰ هجری شمسی، در خانه مسکونی خود در تهران زندگی را بدرود گفت و در شمیران در آرامگاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. ازمعروفترین آثار وی دیوان اشعار، سبک شناسی که در سه جلد در باره سبک نوشته‌های منثور فارسی نوشته شده، تاریخ احزاب سیاسی، تصحیح برخی از متون کهن مانند تاریخ سیستان و مجمل‌التواریخ و القصص، تاریخ بلعمی را می‌توان نام برد.

یا که به راه آرم این صید دل رمیده را
یا به رهت سپارم این جان به لب رسیده را
یا ز لبت کنم طلب قیمت خون خویشتن
یا به تو واگذارم این جسم به خون تپیده را
کودک اشک من شود خاک‌نشین ز ناز تو
خاک‌نشین چرا کنی کودک نازدیده را؟
چهره به زر کشیده‌ام، بهر تو زر خریده‌ام
خواجه! به هیچ‌کس مده بندهٔ زر خریده را
گر ز نظر نهان شوم چون تو به ره گذر کنی
کی ز نظر نهان کنم، اشک به ره چکیده را؟
گر دو جهان هوس بود، بی‌تو چه دسترس بود؟
باغ ارم قفس بود، طایر پر بریده را
جز دل و جان چه آورم بر سر ره؟ چو بنگرم
ترک کمین گشاده و شوخ کمان کشیده را
خیز، بهار خون‌جگر! جانب بوستان گذر
تا ز هزار بشنوی قصه ی ناشنیده را

4- اقبال لاهوری :

علامه محمد اقبال لاهوری در سال ١٨٧٣ میلادی در شهر سیالکوت ایالت پنجاب هند به دنیا آمد. در لاهور تحصیل کرد و سپس در کمبریج و مونیخ به مطالعه در فلسفه و حقوق پرداخت. سپس به لاهور بازگشت و به وکالت مشغول شد.اقبال معتقد است که روح قرآن با تعلیمات یونانی سازگاری ندارد و بسیاری از گرفتاریها از اعتماد به یونانیها ناشی شده است. تشویق اقبال به بازگشت اسلام به صحنه سیاست و ضدیت با تمدن غرب و رد دستاوردهای فرهنگی و علمی غرب از مسائلی است که مورد توجه و استقبال و گاه مورد انتقاد گروه‌هایی از اندیشمندان است. وی به سال ١٩٣٨ میلادی بدرود حیات گفت.

مریم از یک نسبت عیسی عزیز
از سه نسبت حضرت زهرا عزیز
نور چشم رحمة‌للعالمین
آن امام اولین و آخرین
آن که جان در پیکر گیتی دمید
روزگار تازه آیین آفرید
بانوی آن تاج‌دار هل اتی
مرتضی، مشکل‌گشا، شیر خدا
پادشاه و کلبه‌ای ایوان او
یک حسام و یک زره سامان او
مادر آن مرکز پرگار عشق
مادر آن کاروان-سالار عشق
آن یکی شمع شبستان حرم
حافظ جمعیت خیرالامم
تا نشیند آتش پیکار و کین
پشت پا زد بر سر تاج و نگین
وان دگر مولای ابرار جهان
قوت بازوی احرار جهان
در نوای زندگی، سوز از حسین
اهل حق، حرّیت‌آموز از حسین
مزرع تسلیم را حاصل بتول
مادران را اسوه‌ی کامل بتول
بهر محتاجی دلش آن‌گونه سوخت
با یهودی چادر خود را فروخت
...آن ادب پرورده‌ی صبر و رضا
آسیاگردان و لب قرآن‌سرا
اشک او برچید جبریل از زمین
هم‌چو شبنم ریخت بر عرش برین ...

 
نوروزنامه خیام به کوشش علی حصوری

جاتون خالی دیروز رفته بودیم سیزده به در . دو تا از دختر خانمهای فامیل که یکیشون اول دبیرستان بود و دیگری سوم ، سیزده به در کوفتشون شد ! چون از صبح تا شب سرشون تو کتاب بود و البته حواسشون پیش بچه هایی که مشغول بازی و تفریح بودند ! برای من خیلی عجیب بود که دو تا از همکارهای محترم ما ، برای روز 14 فروردین ، امتحان گذاشتند و گفتند اگه سنگ هم از آسمون بباره امتحان لغو نمی شه !!!
این همه سختگیری چه نتیجه ای داره ؟ مطمئنا امروز ، با وجود همه ی تهدیدها و خط و نشون کشیدنها ، تعدادی از دانش اموزان به دلایل متعدد ، مدرسه نمیان . اینطوری به بچه هایی ظلم می شه که برای حرف معلم و نمره ی امتجان ارزش قائلند .
با عرض معذرت باید بگم : سختگیری بیجا ، نشانه ی خامی ست !

پای به هر طرف بِنِه، بهار را صدا بزن
بهار را به سیرِ کوچه باغ ها صدا بزن

بخوان حدیث ِرویشِ دوباه را به گوشِ گُل
به شوق ِ سبز زیستن، جوانه را صدا بزن

زلال جویبار را به سوی دشت ها بخوان
عبورِ پاکِ آب را به هرکجا صدا بزن

سکوتِ کوهسار را لبالب از ترانه کن
زخواب، آبشار را کنون بیا صدا بزن

نسیم را به سفره ی ضیافتِ سحر گهان
به روشنای پُرشُکوهِ شهرِ ما صدا بزن

شکوفه ها در انتظارِ رویشی دوباره اند
بیا و روح ِ عشق را صدا ، صدا ، صدا بزن

سهیل محمودی

در عهد باستان مراسم جشن نوروز به مدت 21‌ روز برگزار مي‌گرديد كه در هر روز برنامه‌يي خاص انجام مي‌گرفت:

در يك تقسيم‌بندي ديگر، فروردين به شش قسمت تقسيم مي‌گرديد:

1. پنج روز اول به پادشاه و اشراف مربوط بود و آنها جشن ويژه داشتند.
2. پنج روز دوم براي بخشش اموال ودريافت هداياي نوروزي از طرف پادشاه.
3. پنج روز سوم متعلق به خدمتگزاران بود.
4. چهارمين پنج روز به خواص تعلق داشت.
5. پنج روز پنجم به لشكريان.
6. ششمين قسمت پنج روزه به رعايا اختصاص داشت.

اين تقسيم‌بندي به قول جاحظ در المحاسن الاضد زمان جمشيد و به قول بيروني در آثارالباقيه بعد از جمشيد و بنا به نظر ذبيح‌الله صفا در زمان ساسانيان معمول بوده است.

نقسيم‌بندي ديگر هم وجود داشته است كه به نوروز خاصه و نوروز عامه تقسيم مي‌شده. پنج روز اول را نوروز عامه و بقيه روزهاي نوروز را نوروز خاصه مي‌گفتند.

منبع : سایت نوروز

دکتر علي شريعتي

1 - سال‌ موش سيچقان‌ييل‌
2 - سال ‌گاو اودييل‌
3 - سال ‌پلنگ ‌ بارس‌ييل‌
4 - سال‌ خرگوش توشقان‌ييل‌
5 - سال ‌نهنگ لوي‌ييل‌
6 - سال‌ مار ئيلان‌ييل‌
7 - سال ‌اسب يونت‌ييل‌
8 - سال ‌گوسفند قوي‌ييل‌
9 - سال ‌ميمون ‌پيچي‌ييل‌
10- سال ‌مرغ تخاقوي‌ييل‌
11- سال‌ سگ ‌ايت‌ييل‌
12- سال‌ خوک تنگوزييل‌

درخت پا شد و زخم زمین مداوا شد
هنوز چیزی از این حرف ها نمی فهمیم

چرا از آب نگفتن؟ چگونه نشکفتن؟
چگونه این همه اعجاز را نمی فهمیم

نشسته بر سر هر کوچه یک تذکر سبز
دلا! قبول نداریم، یا نمی فهمیم؟

نگاه باغ پر از بازی پرستوهاست
دل عبور نداریم تا نمی فهمیم

زمان، زمان بروز صفات باران است
چگونه باز نگوییم ما نمی فهمیم؟       

  محمد علی شیخ الاسلامی

۱. سعی کنید از ظروف نگهداری بزرگ با دهانه بزرگ استفاده کنید این کار باعث اکسیژن رسانی بهتر به آب و دیرتر آلوده شدن آب می شود.

۲. آب تعویضی باید ۲۴ ساعت قبل در همان محیط نگهداری شده باشد به منظور آزاد شدن کلر و یکسان شدن دما با محیط ( هم دمایی )

۳. در موقع تعویض آب و هر وقت دیگری و به هر نحو از وارد کردن استرس به ماهی ها خودداری کنید.

۴. دمای ۱۰ تا ۲۵ درجه دمای مناسبی است ولی تغییرات شدید دمایی بر سلامت ماهی ها اثر گذار بوده در صورتی که تغییرات تدریجی این طور نیست.

۵. به هیچ عنوان در نور مستقیم خورشید نباید قرار گیرند ولی تغییرات روز و شب باید محسوس باشد.

۶. بهترین غذای ماهی قرمز برای افراد مبتدی غذای ماهی گلد فیش (Goldfish) است که از ماهی فروشی ها قابل تهیه می باشد. مصرف بیش از حد غذا و باقی ماندن آن در محیط زندگی ماهی باعث اسیدی شدن آب ( PH منفی ) و نهایتا تاثیر منفی بر سلامت ماهی ها است.

۷. از ماسه های رنگ شده و مصنوعی به هیچ عنوان استفاده نشود.

۸. نگاه کردن به رفتار ماهی ها علاوه بر این که لذت بخش بوده باعث پی بردن به مشکلات رفتاری احیانی آن ها نیز می شود که در این صورت می توانید از دکتر دامپزشک کمک بگیرد.

۹. در موقع خرید از انتخاب ماهی های افسرده و بی حرکت، دارای ضایعات پوستی روی بدن و سرپوش آبشش و دم ناقص یا ریخته شده خودداری کنید.

منبع : اینجا

پروین در فروردین ۱۳۲۰ شمسی به علت ابتلا به حصبه درگذشت و در قم به خاک سپرده شد...روحش شاد

ناتوان

در روزهای آخر اسفند
کوچ بنفشه های مهاجر زیباست
در نیمروز روشن اسفند
وقتی بنفشه ها را از سایه های سرد
در اطلس شمیم بهاران
با خاک و ریشه ـ میهن سیارشان ـ
در جعبه های کوچک چوبی
در گوشه خیابان می اورند
جوی هزار زمزمه در من می جوشد:
ای کاش...
ای کاش...
ای کاش آدمی وطنش را
مثل بنفشه ها ـ در جعبه های خاک ـ
یک روز میتوانست همراه خویش ببرد
هر کجا که خواست
در روشنای باران
در افتاب پاک

محمدرضا شفیعی کدکنی

اسفند ماه، ماه پایانی زمستان، هنگام کاشتن دانه و غله است. کاشتن " سبزه عید " به صورت نمادین و شگون، از روزگاران کهن، در همه ی خانه ها و در بین همه ی خانواده ها مرسوم است.
در ایران کهن، " بـیست و پنج روز پیش از نوروز، در میدان شهر، دوازده ستون از خشت خام بر پا می شد، بر ستونی گندم، بر ستونی جو و به ترتیب، برنج، باقلا، کاجیله ( گیاهی است از تیره ی مرکبان، که ساقه آن به 50 سانـتی متر است )، ارزن، ذرت، لوبـیا، نخود، کنجد، عدس و ماش می کاشتـند؛ و در ششمین روز فروردین، با سرود و ترنم و شادی، این سبزه ها را می کندند و برای فرخندگی به هر سو می پراکندند ".
و ابوریحان نقـل می کند که : " این رسم در ایرانیان پایدار ماند که روز نوروز در کنار خانه هفت صنف از غلات در هفت اسطوانه بکارند و از رویـیدن این غلات، به خوبی و بدی زراعت و حاصل سالیانه حدس بزنند.

يکی از آئينهای سالانه ايرانيان چهارشنبه سوری يا به عبارتی ديگر چارشنبه سوری است. ايرانيان آخرين سه شنبه سال خورشيدی را با بر افروختن آتش و پريدن از روی آن به استقبال نوروز می روند.
چهارشنبه سوري، يک جشن بهاري است که پيش از رسيدن نوروز برگزار مي شود.
مردم در اين روز برای دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوهايشان مراسمی را برگزار می کنند که ريشه اش به قرن ها پيش باز می گردد.
مراسم ويژه آن در شب چهارشنبه صورت می گيرد برای مراسم در گوشه و کنار کوی و برزن نيز بچه ها آتش های بزرگ می افروزند و از روی آن می پرند و ترانه (سرخی تو از من ، زردي من از تو ) می خوانند.
ظاهرا مراسم چهارشنبه سوری برگرفته از آئينهای کهن ايرانيان است که همچنان در ميان آنها و با اشکال ديگر در ميان باقی بازماندگان اقوام آريائی رواج دارد.

بوته افروزي

در ايران رسم است كه پيش از پريدن آفتاب، هر خانواده بوته هاي خار و گزني را كه از پيش فراهم كرده اند روي بام يا زمين حياط خانه و يا در گذرگاه در سه يا پنج يا هفت «گله» كپه مي كنند. با غروب آفتاب و نيم تاريك شدن آسمان، زن و مرد و پير و جوان گرد هم جمع مي شوند و بوته ها را آتش مي زنند. در اين هنگام از بزرگ تا كوچك هر كدام سه بار از روي بوته هاي افروخته مي پرند، تا مگر ضعف و زردي ناشي از بيماري و غم و محنت را از خود بزدايند و سلامت و سرخي و شادي به هستي خود بخشند. مردم در حال پريدن از روي آتش ترانه هايي مي خوانند.
زردي من از تو ، سرخي تو از من
غم برو شادي بيا ، محنت برو روزي بيا

آش چهارشنبه سوري

خانواده هايي كه بيمار يا حاجتي داشتند براي برآمدن حاجت و بهبود يافتن بيمارشان نذر مي كردند و در شب چهارشنبه آخر سال «آش ابودردا» يا «آش بيمار» مي پختند و آن را اندكي به بيمار مي خوراندند و بقيه را هم در ميان فقرا پخش مي كردند.

تقسيم آجيل چهارشنبه سوري

زناني كه نذر و نيازي مي كردند در شب چهارشنبه آخر سال، آجيل هفت مغز به نام «آجيل چهارشنبه سوري» از دكان رو به قبله مي خريدند و پاك مي كردند و ميان خويش و آشنا پخش مي كردند و مي خورند. به هنگام پاك كردن آجيل، قصه مخصوص آجيل چهارشنبه، معروف به قصه خاركن را نقل مي كردند. امروزه، آجيل چهارشنبه سوري جنبه نذرانه اش را از دست داده و از تنقلات شب چهارشنبه سوري شده است.

يافته هاي پزوهشي نشان مي دهد كه تمامي آيين ها و يادمان هايي كه مردم ايران در هنگامه گوناگون بر پا مي داشتند و بخشي از آنها همچنان در فرهنگ اين سرزمين پايدار شده است ، با منش ، اخلاق و خرد نياكان ما در آميخته بود و در همه آنها ، اعتقاد به پروردگار ، اميد به زندگي ، نبرد با اهريمنان و بدسگالان و مرگ پرستان ، در قالب نمادها ، نمايش ها و آيين هاي گوناگون نمايشي گنجانده شده بود .
رفتار خشونت آميز و مغاير با عرف و منش جامعه نطير آنچه كه امروزه تحت نام چهارشنبه سوري شاهد آن هستيم ، در هيچكدام از اين آيين ها ديده نمي شود .
بهتر است بگوييم ، كساني كه با منفجر كردن ترقه و پراكندن آتش سلامتي مردم را هدف مي گيرند ، با تن دادن به رفتاري آميخته به هرج و مرج روحي ، آيين چهارشنبه سوري را تحريف كرده اند

منبع : مرجع مقالات و آموزش

3. كمی اینجا و كمی آنجا برای داشتن خانه ای تمیز و درخشان، نباید لزوما زمان متمادی زیادی در اختیار داشته باشید. در حقیقت، خواهید دید كه اختصاص دادن 30 دقیقه در روز به كار نظافت، نتایج بسیار رضایت بخشی خواهد داشت. برای مرتب كردن لوازم و خرده ریزها، یك زمان ثابت مانند قبل از خواب یا قبل از صبحانه را كنار بگذارید ، در این فاصله می توانید به نظافت هم بپردازید، مثلا بعد از دوش صبحگاهی آینه حمام را تمیز كنید و یا كف وان را با كمی پودر یا مایع مخصوص برق بیاندازید.

4. گاهی میانبر زدن اشكالی ندارد اگر تا اینجا هر توصیه ای را به جز مورد اول عملی كرده و یا به هر علت دیگر وقت كم آورده اید، نگران نشوید. بخش های اساسی و بیرونی خانه مانند پرده ها، فرش و مبلمان- را تمیز كرده و نظافت داخل كمدها، كابینت ها و قسمت های "مخفی" را به مدتی بعد موكول كنید، اما فراموشش نكنید!

5. همه كارها را به تنهایی انجام ندهید این عید، تنها عید شما نیست و تنها دوستان و خانواده شما به منزلتان نمی آیند، پس نباید تمام نظافت آنرا به تنهایی بر عهده بگیرید. در هر هفته زمان خاصی را برای نظافت اختصاص داده و كارها را با فرزندان و همسر خود تقسیم كنید. از بچه ها بخواهید كه تخت های خود را مرتب كرده، اسباب بازی ها و لوازم دیگر خود را جمع كرده و پس از گردگیری قفسه ها، سرجای خود بگذارند. این كار نه تنها باری از دوش شما برمی دارد، بلكه عادات خوبی به فرزندان شما می آموزد.

6. كارها را ساده كنید گاهی تمیز كردن دور و اطراف یك شی اضافه راحت تر از دور انداختن آن به نظر می رسد، اما این روش در دراز مدت كارساز نخواهد بود. با كمی نظم و ترتیب، خرده ریزها را كاهش دهید. خود را از شر هر لباسی كه دیگر اندازه تان نیست یا بیش از دوسال است آنرا نپوشیده اید راحت كنید. هر قطعه پوشاك یا شیء ناقص مانند لنگه جوراب، لنگه گوشواره بدلی، ظروف شكسته ای كه دوباره چسبانده شده و...- را دور بیاندازید. تهیه لوازمی مانند جا كلیدی، جا كفشی و در كل وسایلی كه موجب مرتب شدن خرده ریزها می شوند را در دستور كار خود قرار دهید.

7. خوش بگذرانید نظافت لزوما معادل با كار سخت نیست، یك موسیقی خوب یا یك برنامه رادیویی خوب و مفید می تواند شما را با اشتیاق بیشتری به تحرك وادارد. برای خود انگیزه هایی پیدا كنید و به خود قول دهید كه اگر كارهای روزانه را مطابق برنامه انجام دادید، به خود جایزه ای خواهید داد. این جایزه می تواند چیزی ساده اما دلپذیر مانند یك حمام طولانی، صرف چای و شیرینی با خانواده یا تماشای یك برنامه خوب تلویزیونی باشد .

امام صادق علیه السلام می فرماید: پس از حادثه عاشورا، امام سجاد علیه السلام بیست سال پیوسته گریست. هنگامی که غذا پیش او می آوردند، گریه می کرد؛ تا اینکه یکی از غلامان عرض کرد: «فدایت گردم! می ترسم که بر اثر این رفتار، جانتان به خطر افتد». حضرت فرمود: «من غم و غصه خودم را به خدا عرضه می کنم (یعنی شما توان ادراک واقعیت را ندارید تا بازگو کنم) و چیزی می دانم که شما بدان آگاه نیستید. هنگامی که به یاد قتلگاه فرزندان فاطمه علیهاالسلام می افتم، ناخودآگاه چشمانم پر از اشک می شود».

***

روزی امام سجاد علیه السلام از بازار عبور می کرد. قصابی را دید که قصد ذبح گوسفندی را دارد، ایستاد و گریست. قصّاب و مردم کوچه و بازار گرد او جمع شدند. قصاب که بیم آن داشت از او خطایی سر زده باشد، از حضرت پوزش طلبید. امام سجاد علیه السلام پس از آن که همه دیدگان مردم را به سوی خود جلب کرد، فرمود: «آیا به این حیوان که قصد سر بریدنش را داری، آب داده ای؟» وی گفت: «یابن رسول اللّه ! روش مسلمانی چنین است». آن گاه حضرت فرمود: «من به چشمان خود دیدم که پدر و برادرانم و یارانش را در کنار آب گوارای فرات، با لب تشنه شهید کردند».

منبع : سایت حوزه