حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زاده ۳۲۹ ه‍.ق ، ۳۱۹ ه‍.خ - درگذشت پیش از ۴۱۱ ه‍.ق ، ۳۹۷ ه‍.خ در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سراینده شاهنامه حماسه ملی ایرانیان. او را بزرگ‌ترین سراینده پارسی‌گو دانسته‌اند. نام و آوازه فردوسی در همه جای جهان شناخته شده و ستوده شده است. شاهنامه فردوسی به بسیاری از زبان‌های زنده جهان برگردانده شده است. در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نامگذاری شده است.

ندانی که ایران نشسـت منســــت  
جهان سر به سر زیر دست ِ منست
هنــــر نزد  ایرانیـــان است و بـــس 
نـدادنــد شـیــــــر ژیــان را بــه کس
همــه یکدلاننــــد یــزدان شنـــــاس
بـه   نیکـی  ندارنـد  از  بـد   هـراس
دریـغ است ایــران که ویـران شــود
کنــــــام پلنــگان  و شیــران شــود
 چـــو ایـــران نباشــد تـن من مـبـاد
در این بوم و بــر زنده یک تن مبـــاد
همـه روی یکســر به جـنگ  آوریــم
جهــــــان بر بـد اندیـش تنــــگ آوریم
همه سر به سر تن به کشتن دهیم 
به از آن که کشور به دشمن دهیم
چنیــن گفــت موبــــد که مرد بنــــام
بـه از زنـده دشمـن بر او  شاد  کام
اگر کُشــت خواهــد  تو را روزگـــار
چــه نیکــو تـر از مـرگ در کـــار زار

می خواید بدونید امنیت پسورد وبلاگ یا ایمیلتون چقدره ؟ اینجا رو کلیک کنید ، پسوردتون رو داخل کادر بنویسید ، زیرش براتون می نویسه چقدر طول می کشه تا هک بشید ! مال منو نوشت 48 تریلیون سال !

در زیر بعضی ویژگی‌های مدارس دوره‌ی ابتدایی و راهنمایی ژاپن را می‌خوانیم:

- به دانش‌آموز نمره داده نمی‌شود و هیچ دانش‌آموزی مردود نخواهد شد. نمره ، ابزاری برای کنترل نیست و مربی واقعا پرورش دهنده است.

- کار گروهی مبنای آموزش است. کلوپ‌ها و گروه‌های مختلف در مدارس فعال هستند و دانش‌آموز در گروه‌های مختلف عضو می‌شود و انجام کار جمعی را می‌آموزد.

- آموزشِ مسئولیت‌پذیری با دادن مسئولیت‌های کوچک به کودکان مثل پرورش یک گل و وادار کردن او جهت پاسخ‌گویی نسبت به این مسئولیت.

- هزینه‌ی آموزش در تمام مدارس روستاها و شهرها یکسان است.

- در ژاپن ، سرایدار وجود ندارد و وظیفه‌ی تمیز نگه داشتن مدارس حتی سرویس‌های بهداشتی به صورت گروهی به دانش‌آموزان سپرده می‌شود.

- در مدارس ژاپن ، گروه‌های ویژه‌ای مثل شاگرد اول‌ها ، با استعدادها ، پیشتازان و فرزانگان وجود ندارد. همه می‌توانند در اردوها و برنامه‌های مختلف شرکت کنند.

- همه‌ی دانش‌آموزان با هر شکل و قیافه و وضعیت مالی و استعداد در هر جای کشور (پایتخت و شهر و روستا) به طور یکسان آموزش می‌بینند و مدارس تیزهوشان یا مدارس ویژه وجود ندارد.

- در ژاپن استعدادها شناسایی می‌شود و بعد از دوره‌ی راهنمایی تفکیک‌ها صورت می‌گیرد. به کسی به خاطر یک استعداد خاص نسبت به دیگران بهای خاصی داده نمی‌شود ، چون هر کدام از دانش‌آموزان در زمینه‌ی خاصی استعداد دارند.

- در مدارس ژاپن ، شادی و سر و صدا و جنجال موج می‌زند و کسی با چوب و کتک و فحش و تشر مانع از خوشحالی و جیغ و داد و تحرک بچه‌ها نمی‌شود.

- برنامه‌های ویژه‌ای برای شاد نگهداشتن دانش‌آموزان در مدارس ژاپن در نظر گرفته می‌شود.

- ژاپنی‌ها اصلا از خرج کردن برای تجهیز مدارس ابایی ندارند و بودجه‌های هنگفتی صرف تجهیز مدارس به کتابخانه ، آزمایشگاه ، زمین بازی ، وسایل ورزشی ، استخر شنا ، سالن نمایش ، وسائل سمعی و بصری و حتی گلخانه می‌کنند.

حال شما نظام تربیتی ایران را در نظر بگیرید که:

- نمره ملاک اصلی است.

- هیچ دو مدرسه‌ای مثل هم نیستند.

- تفاوت مدارس شهر و روستا ، از زمین تا آسمان است.

- کافی است دانش‌آموزی نمرات خوبی داشته باشد تا به عنوان گل سر سبد مدرسه انتخاب شود.

- یک دانش‌آموز به دلیل کسب نمرات خوب ، حق شرکت در تمام اردوها را دارد و فلان دانش‌آموز دیگر در طول تمام دوران تحصیل حتی یک اردو هم نتوانسته برود.

- تشکیل گروه‌هایی مثل فرزانگان و پیشتازان و استفاده‌ی خاص افراد این گروه‌ها از امکانات آموزش و پرورش , که متاسفانه افراد این گروه‌ها معمولا همان شاگرد اول‌های مدارس هستند.

- تعدادی از دانش‌آموزان به دلیل وضعیت مالی خوب و رفتن به مدارس خاص ، آینده‌ی تضمین شده‌ای دارند و بسیاری از دانش‌آموزان پر استعداد به دلیل وضعیت مالی نا مطلوب امکان رشد ندارند.

- آموزش کار گروهی هم که دیگه نیاز به گفتن ندارد.

- وضعیت تجهیز مدارس هم . . . (بسیاری از امثال ما تا دوره‌ی دانشگاه فقط یکی دو بار به آزمایشگاه رفته‌ایم که امکان دست زدن به وسائل را هم نداشتیم)

منبع : وبسایت وزین و پربار غریبانه 

پی نوشت : لازم به ذکر است که من بخشهایی از مقاله ی همکار خوبمون آقای پور تقی آبادی رو انتخاب کردم برای مطالعه ی مطلب اصلی ، اینجا را کلیک کنید . 

استانداردهای مدارس ژاپن

در ژاپن مساحت هر کلاس عادی ۷۴ مترمربع است. مساحت مدرسه‌ی ۶ کلاسه ۱۰ هزار مترمربع و مساحت یک مدرسه‌ی ۱۲ کلاسه ۱۶ هزار متر مربع است. هر مدرسه‌ی ابتدایی دارای اتاق تکثیر ، اتاق بهداشت ، اتاق موسیقی ، سالن غذاخوری ، سالن ورزش و استخر سر پوشیده و زمین چمن است.

در سال ۱۹۸۶بیش از ۹۵ درصد مدارس دارای سالن ورزش با مساحت حداقل ۸۰۰ متر و حدود ۸۱ درصد مدارس ابتدایی و ۷۰ درصد مدارس متوسطه دارای استخر سر پوشیده بوده است. مدارس ژاپن دارای امکانات کافی در بخش سمعی بصری هستند. در سال ۱۹۸۹ میلادی (۱۳۶۸ شمسی) حدود ۹۹ درصد مدارس دارای تلویزیون ، اورهد و ویدئو بوده‌اند. در سال ۱۹۹۸ به طور متوسط هر مدرسه‌ی ابتدایی ۱۰ رایانه داشت. این تعداد برای مدارس متوسطه بیشتر است. در سال ۱۹۹۲ بیش از ۹۹ درصد دانش‌آموزان ابتدایی و ۸۲ در صد دانش‌آموزان مدارس متوسطه ناهار دریافت می‌کردند.

آموزش در مدارس ژاپن

ساعت حضور دانش‌آموزان در مدارس ۴۴ ساعت در هفته است و ازساعت ۸ صبح تا ۴ عصر به صورت پیوسته ادامه دارد. دانش‌آموزان ابتدایی ۲۲ ساعت و متوسطه ۱۶ ساعت را در کلاس درس سپری می‌کنند و بقیه‌ی ساعات با برنامه‌هایی مانند فعالیت‌های گروهی ، جشن‌ها و ناهار و استراحت سپری می‌شود. (دانش‌آموزان مدارس ابتدایی ایران ۲۴ ساعت و در مقاطع راهنمایی و متوسطه ۳۳ یا ۳۶ ساعت به مدرسه می‌روند که تقریباً تمام این ساعات در کلاس سپری می‌شود) هر سال تحصیلی ۲۴۰ روزاست. (سال تحصیلی در ایران کمتر از ۱۸۰ روز است) در مدارس ابتدایی به ایجاد محیطی شاداب ، جذاب ، دوستانه و با نشاط ، بیشتر از آموختن مسائل علمی تاکید شده است. معلمان عقیده دارند دانش‌آموزان این مقطع برای یادگیری علم به مدرسه نمی‌آیند بلکه هدف از مدرسه دیدار دوستان است. در مدارس ابتدایی به بازی ، کار دستی ، موسیقی و خانه‌داری (آشپزی و خیاطی و نظافت) توجه بسیار می‌شود. این گونه برنامه‌ها یک سوم اوقات دانش‌آموزان را به خود اختصاص می‌دهد. دانش‌آموزان مدارس ژاپن از همان کلاس اول ابتدایی در برنامه‌ای با عنوان به سوی کار ، به یادگیری و انجام حرفه‌هایی مانند زراعت و صنعت می‌پردازند.

در مطالعات “تیمز” که در باره‌ی پیشرفت تحصیلی بیش از ۴۰ کشور جهان و در درس‌های ریاضی و علوم تجربی انجام گرفته است ، ژاپن در این ۲ درس و در تمام مقاطع سنی بین ۳ کشور اول بوده و ایران به همراهی کلمبیا و آفریقای جنوبی در انتهای جدول قرار دارند.

منبع : وبسایت وزین و پربار غریبانه  

پی نوشت : لازم به ذکر است که من بخشهایی از مقاله ی همکار خوبمون آقای پور تقی آبادی رو انتخاب کردم برای مطالعه ی مطلب اصلی ، اینجا را کلیک کنید . 

نگاهی به ژاپن

کشور آتش‌فشانی و زلزله‌خیز ژاپن از ۴ جزیزه‌ی بزرگ و ۳۹۰۰ جزیره‌ی کوچک تشکیل شده است. مساخت ژاپن ۳۷۸ هزار کیلومتر مربع (کمتر از یک چهارم وسعت ایران) و جمعیت آن ۱۲۵ میلیون نفر (تقریبا ۲ برابر ایران) است. بیش از ۶۷ درصد این کشور را کوه و جنگل و ۱۵ درصد آن را زمین‌های کشاورزی فرا گرفته است. این کشور فاقد هر گونه منابع طبیعی مثل نفت و گاز است ولی درآمد سرانه‌ی مردم آن ۳۸ هزار دلار (۱۵ برابر ایران) می‌باشد. این نشانگر آن است که سطح رفاه در این کشور آسیایی از آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی نیز بالاتر است و توجه به نیروی انسانی و مدیریت آن ، راز توسعه‌ و پیشرفت ژاپن بوده است.

عمر متوسط مردان ژاپنی ۷۸ و عمر متوسط زنان این کشور ۸۵ سال است. (۱۵ سال بیشتر از ایران) دین و آیین مردم ژاپن “شینتو” و “بودایی” است و پیروان این آیین‌ها حدود دو برابر جمعیت ژاپن هستند. زیرا بیشتر مردم این کشور به هر دو آیین معتقدند.

 مهم‌ترین ویژگی مردم ژاپن سخت کوشی ، قناعت ، نظم و روحیه‌ی همکاری و مشارکت آنهاست.

تعلیم و تربیت ژاپن به عهده‌ی وزارت آموزش و پرورش ، علوم و فرهنگ ژاپن است. این وزارت ، آموزش کودکان را از دوره‌ی ابتدایی آغاز می‌کند و تا پایان دانشگاه ادامه می‌دهد. علاوه بر مدارس و دانشگاه ، مراکزی مانند موزه‌ها ، نمایشگاه‌ها ، سالن‌های تئاتر و سینما نیز زیر نظر این وزارت هستند. نحوه‌ی اداره‌ی مدارس ، انتخاب کتاب‌های درسی ، استخدام نیرو و تعیین روزهای فعالیت مدارس به عهده‌ی ، شورای آموزش و پرورش است. هر استان ، شهر و روستا شورای آموزش و پرورش مخصوص به خود دارد. این شوراها ۳ تا ۵ عضو دارند و توسط استاندار یا فرماندار به مدت ۴ سال انتخاب می‌شوند. هزینه‌ها‌ی آموزش و پرورش همچون اداره‌ی آن بین دولت مرکزی ، استانداری و شهرداری تقسیم می‌شود. در سال ۱۹۸۴ حدود ۳۰ درصد هزینه‌ی مدارس را دولت ، ۴۴ درصد را استانداری‌ها و  ۲۶ درصد را شهرداری‌ها به عهده داشته‌اند.

منبع : وبسایت وزین و پربار غریبانه  

پی نوشت : لازم به ذکر است که من بخشهایی از مقاله ی همکار خوبمون آقای پور تقی آبادی رو انتخاب کردم برای مطالعه ی مطلب اصلی ، اینجا را کلیک کنید . 

ابتدا باید گفت تفاوت، همیشه نشان تبعیض نیست، چنان که یکسانی و تشابه نمی تواند همیشه دلیل عدالت باشد. بسیاری از تفاوت های احکام اسلام را باید از این دیدگاه نگریست.
درباره تفاوت ارث زن و مرد باید گفت چون مدیریت خانواده و تأمین هزینه های زندگی برعهده مرد گذاشته شده است، این افزونی مال به او تعلق می گیرد. امام صادق علیه السلام در این باره می فرماید: «همانا بر زن جهاد و نفقه واجب نیست و بر مرد واجب است. ازاین رو، برای زن یک سهم و برای مرد دو سهم قرار داده شده است».
برای فهم بیشتر این موضوع از یک تمثیل کوتاه مدد می گیریم: حقوق کارگر روزمزد بیشتر از کارمند رسمی است. این به خاطر آن نیست که شخصیت کارگر از کارمند بیشتر است، بلکه به این دلیل است که برای کارمند، بیمه، بازنشستگی، مرخصی، حق مأموریت و سختی کار در نظر گرفته شده است که با محاسبه همه اینها، حقوق کارمند بیشتر از کارگر می شود.
اسلام نیز اگر ارث زن را نصف مرد قرار داده، ولی در عوض، هزینه های گسترده زندگی چون تأمین غذا، مسکن، پوشاک و درمان را از دوش او برداشته است. در حقیقت، زن سهم ارث خود را برای خود حفظ می کند و تمام مخارج زندگی را از شوهر می گیرد و افزون بر این از مهریه نیز برخوردار است.

منبع : سایت حوزه

جلسات شورای دبیرانمون خیلی پربار بود ، روزی که شورا داشتیم مدیر مدرسه ، چند تا برگه جلوش می ذاشت و در حالی که نیم نگاهی به برگه ها داشت ، در باره ی مسائل تربیتی و آموزشی ، صحبت می کرد  . معلوم بود  خانم مدیر ، برای بهتر برگزار شدن جلسه ی شورا ، کلی مجله ی رشد و تربیت و ... خونده و با دست پر به جلسه آمده .